gittin ya sevgilim
Bu gecede yine sen varsın her gecemde olduğu gibi.Biliyormusun önceleri pek bilmezdim geceleri,gecelerin esrarını.Bilmezdim güneşin o zifiri karanlığı nasıl aydınlattığını.Yaşayınca ayrılığı öğrendim artık tüm bunları.Geceler dedim ya sana,sever oldum artık bir dost gibi.Kim bilir,belki seni bana hatırlattığı içindir.
O saatlerde başlarım artık seni düşünmeye.Zaman durur geçmez olur saniyeler,bitmez olur seni düşünmeler,Bir an nemli gözlerimi kapatır,dalarım karanlığın sonsuzluğunda.Sonra düşünürüm acaba...acaba bir saniye de olsa hatırlanırmıyım diye.Ardından göz kapaklarım dolar açarım acı içinde kanlanmış bir şekilde.Sonra kaparım gözlerimi,acılarım süzülür dudaklarıma doğru bir deniz misali tuzlu tuzlu.Sonra ellerim arar ellerini kokunu ararım seni ararım o yapayalnız gecede.Ama ulaşamam asla ne eline ne de kokuna.
Bir bilsen sensiz yaşaması ne kadar zor geliyor be aşkım.Aşkım diyorum sana hala,ne olur kızma bitanem,diyemiyorum ki bir başkasına.Sevemiyorum artık kimseyi sen gibi.Bakamıyorum artık kimsenin gözlerine.Unutmadım hala o gözlerini.Beni gökyüzünde bir kuş gibi sonsuzluğa doğru uçuran gözlrini.Arıyorum o gözleri çaresizce gezdiğimiz koştuğumuz güldüğümüz yerlerde.Bulamıyorum göremiyorum uçamıyorum artık sonsuzluğa.
Bazı geceler hiç uyanmamak istiyorum uykumdan.Seni yaşıyorum ben kaldığımız yerden.Rüya da olsa kalbim durmuyor mutluluktan.Bir bilsen anneme ne kadar kızıyorum,tam sana sarılacakken uyandırmasına.Herşeye rağmen,senden ayrı olsamda gün gün aylarca.Yaşiyorum işte seni böyle kendimce.
Biliyorum aşkım senin hiç bir suçun yok Suçlamıyorum asla seni.ve beni yarı yolda çırılçıplak çaresiz bırakıp gitmeni.Sadece kızıyorum sana,seni seninle yaşarken söylerdin ya hep bana beni ne kadar çok sevdiğini.İnanmıştım tüm kalbimle,inanmıştım yürekten sevdiğine.Oysa değilmiş aşkın ne yürekten ne de gönülden.Aşkın sadece bir heceymiş ağızdan çıkan.
Soruyorum hep kendime hiç durmadan tükenmeden nedenleri bulmak için.Ama ilk nedenle pes ediyor boğuluyorum cevaplar içerisinde.Savaşmadın ya aşkımız için,savaşmadın ya beni kaybetmemek için en çokta bu koyar bana be sevgilim.Çok kolay değilmi herşeyi yok saymak.Kurtulmak ne kadar kolay yalanlarla anlaşıp,kendince nedenlerle kaçmak.Sonunu bilmene rağmen olmazsa olmazları oynamak.
Bana hep yalanlar söylesende Yinede suçlamıyorum seni.belkide inanmak istemiyorum yalan söylediğine.Ne garip değilmi kaybeden,üzülen,terkedilen ben olsamda inanmak istiyorum hala sana,inanmak istemiyorum yalanlarına.
Kader diyorum kestirip atıyorum belkide kendimi kandırmak için ama oda pek işe yaramıyor ya neyse..sadece isyan ediyorum Allahıma neden böyle oldu diye.Nerede yanlışlık yaptım bilmiyorum ki ben.Acaba tanrımdan çokmu sevdim ki seni.Onun için mi çekiyorum bunca çileyi bunca ızdırabı.Of Allahm of..
Artık kalbimin ölmesini bekliyorum idam edilmeyi bekleyen bir mahkum gibi.Kim bilir ne zordur ölmek için verilen tarihi bilmek.Senin ne zaman başkasının olduğunu bildiğim gün işte benim kalbimin idam günüdür sen bunları bilmesende.
Bir gün gelir pişman olursan eğer.o zaman anlıyacaksın beni tanıyacaksın geceleri korkmayacaksın artık alışacaksın karanlığa soracaksın beni geceye.Yolda sokakta caddede heryerde beni arayacaksın beni bekleyeceksin.Ama artık çok geç olacak çünkü ben sende zaten ölmüş olacağım....
