Sır' lar önemlidir

[SeRaP]

Sır' lar önemlidir. Özeldir. Herkesle paylaşılmaz. İnsan da taş değil ya, birileriyle paylaşmak ister. Ama paylaşacağın insan, onu sadece dinlemeli -ki sadece içini dökmek için anlatır kişi- sonra da unutmalı, unutmazsa, taş değil ya anlatılan da çatlar mazallah.

Sır saklanır, kimseyle paylaşılmaz. Kelime karşılığı bile "gizli şey" dir. Lafı dolandırma diyorsunuz şimdi. Evet yaralandım bu konuda yakın bir zamanda. Nasıl gaflete düştüm, nasıl aldandım bilemiyorum. Canım yandı çok. Sırrımın dağıtılmasına mı, bundan mütevellit, dost sandığım birinden soğumam mı bilmiyorum canımı yakan. Sanırım ikisi de...

Bir süre önce canımı sıkan, beni üzen önemli bir telefon görüşmesi hakkında bu dostuma -artık sadece tanıdık kategorisinde benim için- içimi döktüm. Evvelsinde de kimsenin bilmemesi gereken çok önemli bir sırrımı biliyordu. Yanlış anlaşılmasın, karşılıklı, ben de onun -hem de hayati önem taşıyan- birçok sırrını biliyorum. Ama ben ailem dahil hiç kimseye anlatmadım onun sırlarını. Dostuz ya hesapta...

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşla bir konuşma esnasında, o malum telefon görüşmesiyle ilgili konuşmanın detaylarını -kimsenin bilmediği- döküverince, beynimden vurulmuşa döndüm. Önceleri çok önemsemedim, kondurmak istemedim. Ancak bir süre sonra bu kez bu arkadaş, ağzımdan geçmişle ilgili bir takım şeyleri almaya çalıştığında jetonum -kendisi plastikmiş anladım- düştü. Ve benim için çok önemli bu konunun bu kadar kurcalanmasından dolayı şalterlerim attı, tabiri caizse.. Günüm zehir oldu.

Bu sıkıntımı kızkardeşimle paylaştığımda ise, bir kez daha beynimden vuruldum. Çünkü bu kez, benim için hayati önem taşıyan bir mevzuu bir başkasından duyduğunu, duyduğu kişiye de o dostun (!) anlattığını, beni üzmemek için duyduğu zaman bana anlatmadığını söylediğinde benim iplerim koptu... Biliyor musunuz, dermanım gitti, çok tuhaf oldum...

Canım yandı. Dost sandığım birini kaybetmenin acısı mı, güvendiğim dağlara kar yağması mı, yoksa sır-larımın ortalarda dolanması mı, bilmiyorum. Canım yandı...