O sessiz gecenin izindeydi karanlık,
gözlerimin odaklandığı yerde, bir can vardı..
Yüreğimi ortadan yaran, bir masum çocuk vardı..
Aynı akrebin yelkovanı kovalığı gibi,
sabahı nasıl beklediğini bir görseydiniz..
O gözleri..
Sanki sabahla aydınlanacak, o yüreği..
Bu kadar uzun olabilir miydi geceler?
..Ve bu kadar tutsak kalabilir miydi tebessümler?
SesizLigim ÇıgLıgımdı. Hepiniz mi Sagırdınız?