NE GÜZELSİN ADIYAMAN...

[adıyaman]

NE GÜZELSİN ADIYAMAN..!

Kuzeyinde var, Karadağlar.
Güneyinde, fırata kadar ovalar.
Göksuyun,buz gibi çağlar.
Ne güzelsin Adıyaman!

Gelom, gidom, öz lisanın.
Meşhur olur, ebuzer ile hasanın.
Yiğit ve mert olur, insanların.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Sen güneydoğunun, incisisin.
Sen yabancılara, ensarsın.
Dünya alem, böyle bilsin.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Senin her yerin, bağı bostan.
Adın dillere, olmuş destan.
Her yerinde, evliyalar yatan.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Her yıl, bir aralıkta coşarsın.
Zılğıt çeker, sımsımi oynarsın.
Bilalın gönlünde, hep yaşarsın.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Hacı Ahmet düzünde, yayılır koyun.
Karpuzu çatlatır, gürlevik suyun.
Vatanperver olur, yaşlın gencin ve toyun.
Ne güzelsin Adıyaman!

Cenderenin altında, sular akar.
Turistler akın, akın, nemruta çıkar.
Tepesinde Zeus, Kahta ya bakar.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Sincikte, dokunur halı.
Çelikhanın, meşhur balı.
Bu gönlüm, sana sevdalı.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Tarih kokar, Samsat diyarı.
Commagenenin, baş diyarı.
Gerger in, şirin olur narı.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Baharda açmış, lalen sümbülün.
Gölbaşında var, mavi gölün.
Evliyalar diyarı, Adıyaman la övün.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Besninin, şirin olur dili.
Tadına doyulmaz, üzümü Pestili.
Sen ki gönüllere, oldun sevgili.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Tut ilçesi var ki, şirin mi şirin.
Ilgıt, ılgıt, eser, seher yelin.
Kısacası güzeldir, senin her yerin.
Ne güzelsin, Adıyaman!

Menzilin havası, havası hoş olur
Oraya giden, Mevlasını bulur.
Haramdan uzak, helale yakın olur.
Ne güzelsin, Adıyaman