kal

[HaYaT]

yağmurunu kesme şehrimin
denizlerini tuzsuz,
kuşlarını yalnız,
ıhlamurlarını kokusuz,
gecelerini yıldızsız koma

gitme,
kal...

düşüm ol,
gören gözlerim
ruhum, aklım, aşkım ol...
gecelerde ışığım ol
hırçın dalgalarda
yol gösteren fenerim

gitme,
kal...


güneş her sabah doğar
ve yaşarım ben
yalnızlığımın yumruklarıyla
demir tadında dövülmüş yürekle,
sen aldırma

git ve
orda kal...