saçlara karşı bi fobin mi var![]()
Sönmüş saçlarında son damla ışık,
Bir düş’ün içinde gibi her akşam
-Ve yüzleri duman kadar dağınık-
Geçer bu sokaktan binlerce adam.
Umut gözlerinde ölü bir bakış,
Çığlık bir bükülüş dudaklarında;
Bulamadıkları nedir ki, yaz kış
Dolaşırlar şehrin sokaklarında?
Sanki yalvaran bir duadır onlar,
Belki tanrılara açık vesvese,
Bir nehir. Bu nehir her akşam akar
Derinden ruhları çağıran sese.
Calıntı hayatıma Calıntı bir ruh...Yok olup giden ısığıma bir yanlızlık istiyorum...Cünkü sonunda yine karanlık da yanlız kalmakdan korkuyorum...
saçlara karşı bi fobin mi var![]()