payşlaşım için tşkk...
Benim anam Çıplak Ayşe
bütün güzel analardan biriydi,
Ben onun kalbinde bir köşe
o benim yaşamımın feneriydi.
Cömertti büyük ana toprak kadar
Ter döktü ömrü boyunca,
ürün verdi yediveren güller gibi,
Ve bana hasretinin kırbacı altında
kopup gitti bir şubat günü
gün ışınlarından ansızın
yıkık ve perişan
bırakarak uzaklarda gövdemi.
Giden döner mi geriye bir daha
kan çanağı yapsam da gözlerimi,
Onyedi yıldır uyuyor anasının koynunda
Hasreti işgal etmiş, hançerler yüreğimi..!
"Her Bitiş Bir Başlangıçtır."
payşlaşım için tşkk...
Artık güçlüyümm... Ufak yalanlara inanmıyorum! Kiyamam sözcügü yok artık olMasında... herŞeyi dÜn gibi hatırlıyorum her sacısını her damlasın kazandıklarımla kaYbettiKlerimi aYrıstıralı çoK oldu ugrUna canımı verİriM dedigim insanlarin sirası degişti beNde suSmuyorum arTık herŞeyimi sİFirladim.. Bu güNlerde Kim vAra yanımda odur benim canıM... BeNim kıyamadıgım degil baNa kıYaMayanlar ArTık degerli BENDE....