yeşil gözlü sewgiliye

[death angel]

SENİ YAĞMURDAN SONRA SEVECEĞİM

Şimdi git.
Say ki, seninle içinden sevda geçen bir türkü söylemedik.
Say ki, gece mektuplarını, en güzel aşk şiirlerini beraber ezberlemedik.
Say ki, sevda trenini kaçırdığım durakta bir süre beraber beklemedik.
Sen git.
Ben gelemem bu yürekle.
Ya da kal.
Eylül yağmurlarını bekle.

Seni yağmurdan sonra seveceğim.
Saçlarıma ak düşmemiş halimle.
Sen yaşlardayken.
Onsekizimde, yirmimde.
Seni yağmurdan sonra seveceğim.
Kaldırımların ıslak ve temiz haliyle.
Yaşlı yüzüm delikanlı yüreğimle.
Seni yağmurdan sonra seveceğim.
Aşksız geçen onca yılı yakacağım.
Sevda alevinde kendi ellerimle...

Şimdi git.
Say ki, seninle sahildeki çardakta hiç dondurma yemedik...
Say ki, oturup konuştuğun yaşlı ve yabancı bir adamdı...
Ve sevdadan hiç söz etmedik...
Say ki, hiç gülmedik...
Aynı şeyleri sevmedik...
Ve yağmurdan sonra beraber yürümedik...
Seni yağmurdan sonra seveceğim...
Kimse bilmeyecek, herkesten gizleyeceğim...
Yağmurdan sonraki toprak kokusu olacak havada...
Seninle gökkuşağının altından geçeceğim...
Seni yağmurdan sonra seveceğim...
Ve seni sevdiğimi kimseye söylemeyeceğim...
Belki bu dünya gözüyle gördüğüm son yağmur olacak...
Islak kaldırımlarda sırılsıklam yürüyeceğim...
Ben seni yağmurdan sonra seveceğim...
Ve bir gün ölürsem yeşil gözlerinde öleceğim.