çıkar şehrin nüfusundan beni

[''ARAZ'']

Galiba sonları yaşıyoruz seninle
Yaşadığımız anlar
Ayrılık öncesi zamanlara benziyor
Hazırla mendilini sevgilim
Hikayemiz bitti bitiyor...

Yüklü bir geçmiş kalacak bizden geriye
Duraklar..
Sinemalar...
Çay bahçeleri...
Hepsi birer anı olarak yer decek yüreklerde.
Uykuları bölüp sabahları geciktiren
Tarifi olmayan
Anlamsız bir boşluğa düşeceğiz...
Sonra birileri gelip çıkaracak bizi o yerden
Aklımıza gelecek bu ayrılık öncesi zamanlar
Ama buna aldırmadan yeni insanlar seveceğiz...

Sen yine de
Gecelerin hüznüne koyma kendini...
Bak gündüzler uzamaya başladı
Azalır derdin her gün bir dakika!
Bahara kalmaz unutursun beni...

Dilsiz bir veda seçtiğim için
Gücenme.....
Kapını açık tut sen.
Aşk elbet tekrar girecektir
Benim çıktığım eşikten...

Sabah olduğunda
Bu şehrin nüfusundan beni çıkar...
Son kez okuduktan sonra
Çöp tenekesinde bir yer ayarla bu şiire...
Bağışla... uyandırmak istemedim
Birkaç günde içinde dönmezsen
Yeni bir hayat kur kendine...

OKAN SAVCI