Vazgeç

[''ARAZ'']

Vazgeç bugun dunyam
dönme geri
sarma bu yıkık duvarlara benliğini
vazgeç
git
aşmaya çalıştıgın
o sevda yumağı
sana pusula değil

diyorum ya yoksun kal
gerekırse
muhtac olma bedenını saran sacma sapan
duygu gereçlerine

sana sesleniyorum
aylardan EKİM

Ekimin tersli düzlü o hırcın
goruntusunden sessızce bakıyorum sana
sevda yumagı ıcınde kaybolmus
dokunmussun ilmek ilmek
içinde kaybolmussun

Savurma kendını bir yaprak misali
kayıp gıtme her rüzgarın akış yönüne
savrulma

vazgeç
nasıl olsa bulacak seni
bu dem
bu hayat vuracak şaşaklarından
acı çekme istiyorum
üzülmeyesin

şimdi durdur o umarsızca esen rüzgarı
düşssün yakandan
hayallerin
sessizliklerin haykırısların
ve o sevdanı yazdığın müsvette kagıtların