Mademki aşk cemresidir gönlün

[''ARAZ'']

Sevgili...
Yine bahar gelip vurdu kapımızı.
Ben ki yaktım bütün anılarımı,
Bölüştürdüm bütün şiirlerimi kayıp çocuklara.
Film bitmedi, son yazmadı henüz.
Takılıp kaldım yıllar öncesinin Eylüle çalan bir yazında.
Hiçbir cemre dokunmadı bana, ısıtmadı yaz güneşleri.
Durup durup kendime yaktım yıllar boyu,
Onun için biraz is kokar libasım,
Onun için dağınık biraz saçlarım.
Ben ki bir dolu damıtılmış hüzündüm.
Korkardım bahara dokunmaktan olaki solardı yüzü,
Korkardım Eylülleri azgınlaştıran baharı tutuşturan adam olmaktan.

Sevgili...
Her gece bir Züleyha düşü görüyorum sen gibi,
Düşüyorum içimin kuyularına durmadan.
Yarım yamalak bir senaryo oysa herşey,
Uyanıyorum ki çoktan silinmiş bütün repliklerim.
Budur ürkmüşlüğüm, budur gizlenmişliğim,
Sabrım beni ancak buraya kadar getirdi.

Yoruldum artık sevgili, yoruldum karanfillere kan vermekten.
Anlayamadım bir türlü neden Eylül hep on biri doğurur?
Ve neden aşkın çocukları yoktur?

Oysa sevgili...
Bir Eylül günü, saklandığım hayattan çıkıp gelmek isterdim şimdi sana
Birikmiş bütün baharlarımı adayarak,
Koşarak doru taylar gibi yalınayak,
Çatlasın isterdim damarlarım çatlasın
Ve damarımda akan hüzün bu aşka karışmasın.
Yazık ki yine de Eylül dolu ellerim, yine de derin bir sızı içimde,
Hüzünlü bir gülümseyiş bazen dudaklarımda.
Nasılsa biraz keder bulaşır her aşka,
Her aşka biraz gözyaşı, biraz kalp ağrısı.

Sevgili...
Bu senaryo, bu kuyu, bu Eylül bırakmaz beni.
Geleceksen sen gelmelisin, hüzün kadar cesur aşklar takınarak.

Madem aşk cemresidir gönlün,
Gönlüme biraz bahar, biraz sen katarak....


ALINTI

[''ARAZ'']

SENİ YİNE TERKEDECEĞİM...

seni yine terkedeceğim...
ve bilmedim dillerde ağlayacağım
kirpiğime tuz düşecek
sevgim kadar büyük değilmişsin diyeceğim
ve seni yine terkedeceğim...

bir kapı aralığında bırakacağım ellerini
isimsizlikler doğurmaya yatacağım bu yosun kentinde
ne ilk gelensin, ne son giden
seni bana terk etmelerine izin vermeyeceğim
seni her gece terk edeceğim...

aşk-ı cinayetim olacaksın
ve yalnızlıkların en çoğulu bana kalacak
düşle çoğalttığım bu yaşamın adı düşmek olacak...

uzak bir şehirde, hiç görmediğim bir kızı seveceğim
o bana sarıldığında
göğsümde bıraktığın darp izlerin kanayacak
ve bir çocuk annesini kaybedecek çarşılarda...

ağlamayacak kadar vazgeçeceğim senden
öfkeme bile değmezmişsin diyeceğim
ve seni yine terk edeceğim...

günler devrildikçe ağıt tutacak sonbahar
rüzgarlara karanfiller ekeceğim
yollarda kaybedeceğim aşkımın ilk harfini
seni, kirli kent bakışlı, bozkır saçlı bir kıza ekleyeceğim...

aşk; iki kişilik bir yalandır sevdiğim...
ve iç kanamalı bir aşkın mürekkep fırtınasıdır bu şiir...

istersen yalnızlık duvarlara yakışır de
ve başkalrını sev
ben sende herkesi terkedeceğim...

ALINTI