◙◙◙◙ Yaşamı Tersten Yaşamak ◙◙◙◙
Süphesiz ki yasami tersten
yasamak daha güzel,
hatta mükemmel olurdu.
Nasil mi ?
Cami'de uyaniyorsunuz. Bir
tahta sandik içersinde,
herkes karsinizda saf durmus,
iyiliginize dua ediyor
ve tüm haklar helal edilmis vaziyette.
Tabuttan dogruluyorsunuz,
yasli, olgun ve agirbasli olarak.
Herkes etrafinizda, büyük bir
itibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazir.
Arabaniza kurulup evinize gidiyorsunuz.
Dogar dogmaz devlet size maas bagliyor,
aylik veya üç ayda bir maasinizi
aliyorsunuz. Ne güzel, hazir
maas, hazir ev....
Altmisli yaslara kadar hersey
garanti, huzur içinde
yasiyorsunuz.
Sagliginiz gittikçe düzeliyor, kaslar
güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz.
Bir gün çalismak istiyorsunuz
ve ise ilk basladiginiz gün
sizehosgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altin kol saati veriyor
patronunuz..
Genel Müdürlük veya bunun gibi
yüksek bir makamdan tecrübeli bir
insan olarak ise basliyorsunuz.
Herkes karsinizda elpençe divan...
Vücudunuzda da bazi hosa giden
hareketler de basliyor. Gittikçe zayifliyor forma giriyorsunuz.
Diger hormonal aktiviteler
artiyor, fevkalade.....
Aman ne güzel günler basliyor...
Derken birgün patron size
artik Üniversiteye gitsen
daha iyi olur diyor. Bu arada
Babaniz ortaya çikmis, "fazla
çalistin" diyor "artik eve dön,
isi birak, okumaya basla,
harçiligin benden olsun..."
Keyfe bakar misiniz ?
Okudugunuz dersler gittikçe
kolaylasiyor. Ekmek elden,
su gölden bir dönem basliyor
Partiler, Diskotekler,
Kizlarin sayisi artiyor.
Derken Anne ve Babaniz sizi
götürüp getirmeye basliyor, araba
kullanma derdi de yok artik....
Günün birinde sizi okuldan da
aliyorlar, "evde otur, keyfine
bak, oyuncaklarinla oyna"
diyorlar...Mamaniz
agziniza
veriliyor, zaman zaman altinizi bile
temizliyorlar, hatta bu durum
aliskanlik yaratiyor ve hiç tuvalet
kullanmamaya basliyorsunuz.
Derken Anneniz bir gün size
süt verme kararini aliyor ve baska bir
keyifli dönem basliyor.
Mama artik her yerde,her an ve
en taze seklinde hazir.
Bir gün karanlik ilik ve sicak
bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için agzinizi açmaya dahi gerek yok,
bir kordondan besleniyor, sicacik, yumusacik, gürültüsüz ve partirtisiz
bir ortamda yasiyorsunuz.
Küçülüyor, küçülüyor, ufacik
bir hücre halini aliyorsunuz.
Ve günün birinde müthis bir olayla
hayatiniz bitiyor....
Can Yücel