Beni artık sevmeyin

[''ARAZ'']

BENİ ARTIK SEVMEYİN








“..elini son defa yanağıma koy.../…istemiyorsan giderim…giderim..”

inandığım değerleri kaldırdım çeyiz sandığıma
sakladım, kenarlarını tığla ördüğüm umutlarımın arasına
parmaklarımda naftalin kokusu
alışamadım unutulmaya

kaç yaşında sevdim bu yalnızlığı?
hangi yürek öncüsü oldu ezinç taşkınlıklarımın?
bana düşen artık susmaktır
toplamından taşıyorum iç acılarımın

defterimin arasında kurutulmuş anılar
yüzlerinde palyaço gülüşleri
kim bilir, hangi sevdadan kalma

“...serin bir sonbahar akşamında söz.../...ismini unutur silerim...silerim...”

isyan perdesini indirdi gece, suya yansıdı öksüzlüğüm
şehrin kapılarını tutsun bütün yıldızlar,
yoksa firar edip kaçacak hüznüm

sevdiğim erkekler geliyor aklıma
bir çocuk gibi usulca sokulup,
bir nehir gibi akıp giden erkekler

ama sen
son vurgunum, en çok vurulduğum

veda mektubun hâla cüzdanımda
biraz yırtıldı ve buruştu ama
tek kanıtı biten bir aşkın
yoksa, kimse inanmıyor ayrıldığımıza

“...tuttuğun kalem olsa yüreğinin elleri.../...bir defa daha yazsa bebeğim...bebeğim..bebeğim...”

ah bu ben
grameri bozuk bir hikayenin içinde,
yüklemini kaybetmiş bir cümle gibiyim
sindire sindire yaşamalı ayrılıkları da
belki de bu yüzden hala aşık gibiyim

hangi kırgınlığın içinde boğuldu gülüşlerim?
iğnesi kırılmış bir plak gibi dönüyorum olduğum yerde
ve şarkılarımı kusamıyorum
gücenik makamından eserler dinleyemediniz,
hepinizden özür diliyorum

“...eğer bir masal perisi girerse rüyalarına.../...öldü dersin gül güzeli, tılsımını kaybetti...”

çok erken susturuldum
bu yüzden bu üç boyutlu sarhoşluklar
fasl-ı şahane yıkılışlar
alnımda eksik bir veda busesi,
mümkün değil, sevilemez ayrılıklar

sol göğsüm, yanık göğsüm
nasıl da zor sevgi aramak resimlerde
bir çocuk olsam kolaydı ama, büyüdüm

“…uğruna döktüğüm gözyaşları için…/...yağmurdan özür dilerim…dilerim…”

beni artık sevmeyin
tuza yatırdım gönlümü, düşlerimin yanına
gözlerimde esrik bir sızı,
alışamadım unutulmaya
ALINTI