Mutlu ol.. Mutlu ol... Benim içinde mutlu ol Sevdiğim

[azra53]

Geceleri üşürdüm ama soğuktan değil...
Tutamamaktan sıcağı tutunamamaktan sıcaklığa...

Geceler sensiz..
Geceler soğuk..
Sabahlara kadar ayaz geceler..

Gülümseyerek bakıyorum geçmişe. Yaşadığımız o güzel günlerin ardından sadece bunu yapabiliyorum. Gülerken ağlıyorum.... Nasıl diye sakın sorma; resimlerimize bakıyorum önce... Yaşadığımız güzel anlar geliyor aklıma gülüyorum. Ama sonra evet sonra şimdiki halimize dönüyorum ve gözlerimden yaşlar akıyor... İçimdeki sevgin canlanıyor....

Ne yaptıysam yok edemedim bu sevgiyi... Kurtulamıyorum bir türlü. Gün geceye dönüyor bense resimlerimize bakıp o anları tekrar yaşıyorum... Acı çekiyor ama kurtulamıyorum işte.. Vazgeçemiyorum Senden Birtanem...

Oysa ne çok demiştim kapılmayacağım her şeye hazırlıklı olacağım diye. Meğer benimki sadece kendimi kandırmakmış. Ben kendimi sana ilk anda teslim etmişim meğerse. Şimdi ne yapacaksın diye sorma bana sakın inan bende bilmiyorum çünkü. Yüreğimde sen varken başkasıyla olamam. Başkalarında seni arayıp onları mutsuz edemem.

Ve Senden Son İsteğim...

Unut beni... Yeniden doğ bensiz.. Sakın kaybetme yaşama sevincini... Yaptıklarımın acısını belleğinden silerek büyü. Yaralı kalbini sar yarınlarla yeni umutlarla yeni sevinçlerle. ilerde seni bekleyen mutluluğa koş sana hiçbir zaman vermeyi başaramadığım mutluluğa koş.. Yoktur seni benim kadar seven ve sevecek olan bir o kadarda sana layık olamayan seni anlayamayan... Ben yaşarım acını gözlerini hayal eder biraz daha içer vururum kendimi kelimelere.. Dudaklarına dokunup seni sevdiğimi söylemeyi özlerim ama yaşarım yaşarım farkında olmadan... Mutlu ol eksik olmasın yüzünden gülücükler acılar bulmasın seni. Mutsuzluğumla bu hayat üzerinde bundan sonra hiç olamayacak olmamla sensizliğimle yargılayıp affet beni. Cezamı çekiyorum ben.

Her şeyden vazgeçerken tek vazgeçemediğim sana bir çift sözüm var. Seni Hala Seviyorum Seni Seviyorum...

Mutlu ol.. Mutlu ol... Benim içinde mutlu ol Sevdiğim...




gidiyorum...

... bak.. yok oluyorum yavaş yavaş...
... göz yaşlarımın arasında kayboluyor gözbebeklerim...
... oysa nereye baksa seni görüyordu bu gözler.... gördüğü her kareden bi parça alıp seni yaratıyordu sürekli farklı renklerde.. ama sen sadece iki renge zorunlu bıraktın bu gözleri.... yalnızlğın ve umutsuzluğun rengini görüuorum artık sadece... göz kapaklarım açık ya da kapalı hiç bir şey fark etmiyor... toz pembe gözlüklerimi kırdın artık sadece karanlıkları algılamaktayım...
... paramparça ettiğin kalbimin parçaları gözle görülemeyecek kadar küçük oldu...
.. oysa ben senin için neleri sığdırmıştım bu kalbe... sevgimi koymuştum en başta.. bütün güsel duygularımı gecelerce delimden düşürmediğim dualarmı benliğimi kendimi ruhumu koymuştum vermiştim sana... ben beni sana vermiştim... ben bizi sana emanet etmiştim...ama sen kendi ellerinle parçaladın bu kalbi... parçaladğında sadece kan değildi akan sevgimdi bilmedin... parçalanan içi boş kalbim değildi... bendim bizdik bilemedin....
... bak yok oluyorum yavaş yavaş...
seni bizi geride bırakarak ilerleyeceğim artık... sana ait olan o kçük kız yok artık... karşında duran acılarla büyüttüğün kimsesiz bir insan...
... bir daha asla o olmayacağım olamayacağım...
... gidiyorum... paramparca kalbimi alıyorum senden yalnızlığa bakan gözlerimi çekiyorum üzerinden...
.. düşlerimde bile yerin yok artık... seni hak ettiğin sessizliğe bırakıyorum.... son armağanımı yalnızlığı veriyorum ve bir daha asla döncemeyeceğim yolda ilerliyorum... gidiyorum....