çok hoş bi alıntı

[RoHaN]

Bazı sevdalar vardır.İnsana başlarken çok güzel gelen,sonrasında bitişiyle
beraber sevgiside dahil,herşeyden vazgeçiren,her şeye korkuyla baktıran
sevdalar.Önce bir dönem gözlerinden yağmurlar yağar insanın,sonra alıştığını
zanneder.Asıl zor olan o zaman başlar.Artık karlar yağar gibi anılar
yağmıştır üstünüze,önce o karları silkelemeniz gerekir üzerinizden.Ne kadar
istemeseniz de.....
Sonra bu kez de sıcak bir köşe arasınız ısınıp kendinize gelmek
için.Üstünüzde kar parçacıkları kalmıştır,silkindikçe anı dökülür her bir
yerinizden.


Elleriniz buz kesmiştir,ısındıkça tutmaz olur o eller,ısındıkça bıçak yarası
gibi kesilir o eller,tutmak isteseniz de hiçbir şeyi tutamazsınız,canınız
yanar.Artık sıcaktan da korkar hale gelirsiniz.


Ya her sıcakta canım yanarsa korkusu sarar içinizi.Sıcaklardan da
korkarsınız,sonrasında gelen soğuklardan da.Yine de çivi çiviyi söker misali
soğuk bir şeyle üşüyen ellerinize pansumanlar yaparsınız,kanayan yerlere
pansuman yapar gibi.Ancak bu pansuman sonrasında yine çekine çekine
yaklaşmaya çalışırsınız sıcağa.Birde bakarsınız ki bu kez canınız yanmaya
başlar,alışırsınız iyice.


Ve yine mevsimler döner, önce baharı yaşarsınız,sonra sıcacık yazı.Ardından
yine kış gelir,yine yağar karlar.Her kış yine üşür elleriniz,yine tutmaz
olur belki


Ta ki siz gerçek sıcaklığı bulana kadar...



CAN ASAF