Ey DOST!

[''ARAZ'']

EY DOST!



Heyben acıyla dolar da; Nefes alamazsan,

Gel! Huzur bulacağın kıyılarım senindir.

Umutların solar kurur da; su bulamazsan,

Beraber sulayalım, gözyaşlarım seninidir.



Yalnızlık hep koynunda, bir türlü atamazsan

Anahtar her zamanki yerde; evim senindir.

Derin Bir düşe düşersen; bir el bulamazsan,

Yanındayım ben! Tut elimi; elim senindir.



Siyah beyaz olurda hayat; renk katamazsan,

Gök kuşağın olurum. Tüm Renklerim senindir.

Aylar hep Eylül olur; nisanı bulamazsan,

Tarlam dolu dolu! Kır çiçeklerim senindir.



Rahatlamak isteyip kimseye kızamazsan,

Kopar yırt! sararmış şiir notlarım senindir.

Fırtınaya tutulur; bir liman bulamazsan,

Demir at sineme dostum! koylarım senindir.



Kanadın kırılırda; maviye uçamazsan,

Ne güne duruyor al! kanatlarım senindir.

Çaresiz çilelere; bir umut bulamazsan,

Kendime etmediğim; dualarım senindir.



Ey dost,

Yanım senindir

Yarım senindir,

Canım senindir,





Mehmet Orhan durdu