ESKİDEN NEYİMİZ YOKTUKİ

[~¤ãLTãMîRãñõ¤~]

Köyümüzün önünde sira kayalar
Yaylaya giderken öter kagnilar
Çayirlara vurulurdu harmanlar
Düven süren öküzümüz vardi..

Yagmur yagar rençperimiz gülerdi
Orak ile ekin biçmek güzeldi
Oturup gelinler sütler süzerdi
Yogurt yayan yayigimizi vardi..

Degirmene gider nöbet beklerdik
Adet idi orda kömbe yapardik
Tozcu ile hapanlari basardik
Yaninda da çuvalimiz varidi..


Sabah erken kalkar ekine giderdik
Sicak vurur tuzlu ayran içerdik
Gölge yerde tirpanlari döverdik
O zaman örs ile çekicimiz varidi..

Ne güzeldi kara sabanin çifti
Ekinin içinden alirdik otu
Harman savururken yapardik ceci
Ölçmek için çinigimiz varidi..

Yardimlasa çalisirdi komsular
Simdi birbirleriyle düsman olmuslar
Çocoklara yeni yeni isim bulmuslar
O zaman ayse,fatma,esemiz vardi..

Kagnini üstüne çeten kurardik
Harman sonu samanlari çekerdik
Arada çökelekli börek yapardik
Disarida firin damimiz vardi..

Zaman mi devirmi degisti birden
Gönlüm geçti hem bahardan hem yazdan
Maraslim hatir gönül vardi eskiden
Küçügü büyügü bilen insanimiz vardi..