Son Mektup

[candy5]

Bir gün bir mektup alacaksın birisinden
Siyah bir zarfın içinde isimsiz olarak
Kankırmızı satırlar bir şeyler koparacak içinden
Okumaya başlayacaksın gözlerin dolarak

Merhaba güzelim diye başlamış mektuba
Yazı bozuk anlıyorsun titreyerek yazmış
Bakıyorsun sonraki anlamsız satıra
İçin ürperiyor yazarken ağlamış

Belki zor ama kabullenmelisin bunu
Ayrılmamız gerek demiş mektubu yazan
O oynuyor sen de sürdürmelisin oyunu
Her bir sahnesi izleyiciyi ağlatan

Mektubu okudukça karışıyor aklın
Senin kadar ayrılığı o da istemiyor
Hep tekrar ettiği söz kötü şansım
Her satırın sonunda özür diliyor

Lütfen ağlama diyor mektubun bir yerinde
Bakıyorsun gözlerin gerçekten ıslanmış
Hem gülüyorsun hem gözlerini siliyorsun elinle
Bu deli aşık seni gerçekten iyi tanımış

Tam neden diye isyan ederken
Şu satırlar ilişiyor gözlerine
Hiç neden sormamak yapmamız gereken
Karşı çıkmadan boyun eğmek kadere

Son satır sitemin tanrıya olsun
Sakın deme suçu tanrıya atıyor
Bahtsız kaderine lanetler olsun
Dostumuz dönülmez yolculuğa çıkıyor