SENSİZ UYANMAK

[ekincig]

SENSİZ UYANMAK

Uyanmak var ya, sensiz; yataklarda bir bilsen
Sanki gökler, bir kurşun buharıyla omzumda...
Ve ne tuhaf, gözlerim... gözlerime bir nehir
Bağlansa dolmayacak bir boşluk var başımda

Aynası gözlerimin, gönlündedir bilirim
Ruhuna sinmiş derim, dudağımın izleri!
Günahı hayal eder, utanır, irkilirim
Kirletmek bize düşmez, derim, nur denizleri

Bakma sen gönlüme, sitemi bitmez
Ne hüznü eksilir, ne sana doyar
Bilmez ki, kor ateş hülyalarının
Yağmuru, bilinmez bir başka diyar...

Açılır perdeler, bir gün ansızın
Bir hülya bitmeden, bir hülya başlar

Uyanmak var ya, sensiz; yataklarda bir bilsen...