GÜN EKSILMESIN PENCEREMDEN

[ekincig]

GÜN EKSILMESIN PENCEREMDEN

Ne dogan güne hükmüm gecer,

Ne halden anlayan bulunur;

Ah aklimdan ölümüm gecer;

Sonra bu kus, bu bahce, bu nur.

Ve gönül Tanrisina der ki:

- Pervam yok verdigin elemden;

Her minnet kabulüm, yeter ki

Gün eksilmesin penceremden!