[wave][S]Bu gün belkide en mutlu olduğum gün.Göz ucuyla taradım hayatın
sesiz ve sakin gidiyormuş gibi görünen acımasız gidişatına.
Bir gün ağlayacağımı düşünmeden güldüm,attığım kahkahaların
kimseyi rahatsız veya üzeceğini akıl edemeden.
Ama gün geldi ağlamakla da tanıştım...Kimi zaman ağladım kimi zaman
güldüm.Gülmekten memnun olduğum kadar ağlamaktan şikayetçi oldum.
Neden? Hep'neden'diyoruz zaten.Çünkü nedenler hep olumsuz yapılanlar
için söylendiği için.Gün gelir arkadaşlar ediniriz,gün gelir arkadaş
dediğim kişi sen kimsin?der.Derin bir yara açılır kalpten.
Hep iyisini bekleriz.Hayal kırıklığına uğratılmak ve terslenmek istemeyiz.
Çünkü nankörüz.Gülmemizi sağlayacak şeyleri hay hay alır,kabulleniriz,
Üzülmemize belki de ağlamamıza neden olacak şeylerden kaçınırız.
Belki de ağlamamıza neden olacak şeyler,başkasının sevinip gülmesine neden
olur.Ama hayır diyoruz.
HEP BEN DİYORUZ... [/S][/wave]


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
