gercekten güzel paylaştığınız için tşk
[S]
Nedensiz bir gündü. Nedensizce uyanmış , nedensizce bir duş almış ve bir kahvaltı yapmıştım. Hepsi nedensizdi bunların. Sadece ihtiyaçtan yapılan otomatik şeylerdi. Uzun süredir hiç bir şey yapmamanın vermiş olduğu rehavet beni iyice bunaltmıştı. Sanki yapılacak hiç bir iş yoktu. Belki de ben aramıyordum yapılacak bir şeyler. Belki de istemeden tembelleşmiştim. Duvarda asılı olan kılıcıma baktım bu sırada. 1 yıldır asılı duruyordu. Son işimden sonra antreman için dahi olsa elime almamıştım onu. Bütün kanlarından temizleyip asmıştım duvara. Beni pek çok kez ölümden kurtaran bu nesneye olan saygımdan mı asmıştım onu blmiyorum fakat 1 yıl kadar bir sürede onu elime almamam beni ölümlerden kurtaran bu nesneye koca bir saygısızlıktı. Son işimde Perdons prensini kurtardıktan sonra aldığım ödülle Seloklar'daki evime doğru yola koyulmuştum. O sırada her görevimde öldürdüklerim aklıma geldi nedense. Bir miktar ödül için öldürdüğüm onca insan , mahlukat... Acaba bu para için değer miydi onların canına? Düşündüm uzun uzun... Bu para için öldürme işlerine ilk başladığım zamanlarda para kazandıkça öldürmekten zevk alıyordum fakat hiç bir zaman kendimi böyle sorgulamamıştım. Sonuçta ben Perdons Krallığının bir şövalyesi idim. Sadece özel görevlerde kullanılan bir şövalye. Her istenilen görevi de yapmalıydım. Belki de o yüzden kendimi sorgulayamadım. krala olan saygımdan kendime olan saygımı unuttum belki de. İşte Seloklardaki evime giderken kendi kendimle olan çatışmam beni 1 yıllık zoraki tatil seviyesine getirdi. Bu süre zarfında Kral ile olan ilişkilerim bile zayıfladı. Kendimi iyice bitirdim. Şimdi gene kendimle çatışma halimdeyim. Acaba öldürmemeye değer mi diye? Çünkü başka hiç bir işe yaramadığımı anladım. Ben bir hiçim aslında sadece bir kas yığını. Zati 1 yıl spor yapmayaraktan o özelliğimin de bir kısmını yok etim. Eski dostum kılıcıma sanki muhtaçmışım gibi. O beni çağırıyor ben ona gitmek istiyorum. Yaklaşıyorum ona , adım adım onu ürkütmeden , fazla heyecanlandırmadan. Elime alıyorum onu 1 yıl aradan sonra. Heyecandan titriyorum. Sivri ucuna elim gelirken kanatıyor elimi. Gülümsüyorum... Onu özlediğimi anlıyorum. İşimi özlediğimi anlıyorum. Kralın yanına gitmeliyim. Evet onun yanına gitmeliyim... [/S]
"Her Bitiş Bir Başlangıçtır."
gercekten güzel paylaştığınız için tşk