şiir derlemesi

[ankaralıpolat]

İphianassa'nın Kurban Edilmesi

Anımsa Aulis'te Diana Tapınağı'nda kanının
Döküldüğünü o suçsuz kızcağızın, savaşçıların,
Soylu Yunan komutanlarının çiçekleriyle süslenmiş,
İphianassa'nın; ölüm kaplamış gençliğini kızın,
Görmesin diye toyunlar gizlemiş geceden bıçağı,
Görünce boşalmış gözyaşları, tutulmuş dili
Kızcağızın korkudan, bükülmüş dizleri,
Kapanmış yere. Ne işine yaramış bu yoksulun
"Kızını tanrılara adayan ilk kral"
Denmişse babasına. Yakalamış onu kimileri
Götürmüşler sunağa, kutlu törenler bitsin
Diye değil, mutlu bir üstünlük sağlasın
Diye tanrılar Yunan donanmasına, görklü
Hymene birlikleri bir adak için
Böyle iğrenç işler öğretmiş insanlara
Bu saçmalıklar, bu boş inançlar,
Böylesini yapar ancak din kötülüğün.
Kaçar mısın bir gün, bilmem anlattığım
Bu korkunç olaylar yüzünden, bizden,
Nice düşlere kapıldıktan sonra dönmek
İster misin yeniden bu yaşama,

(Lucretius Carus : De Rerum Natura (Varlığın Yapısı) Çev: İsmet Zeki Eyüpoğlu, s:36)

[ankaralıpolat]

Uyu! Gözlerinde renksiz bir perde,
Bir parça uzaklaş kederlerinden.
Bir ruh gülümsüyor gibi derinden,
Mehtabın ördüğü saatler nerde?

Varsın bahçelerde rüzgar gezinsin,
Yağmur ince ince toprağa sinsin,
Bir başka alemden gelmiş gibisin,
Dalmış gözlerinle pencerelerde

(Ahmet Hamdi Tanpınar)

[ankaralıpolat]

Desem ki...
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim icin,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin,
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yasıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol,
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
( Cahit Sıtkı Tarancı)

[ankaralıpolat]

Mavi yaz akşamlarında, özgür, gezeceğim,
Ayaklarımın altında nemli, serin kırlar;
Başakları devşirip otları ezeceğim,
Yikayıp arıtacak çıplak başımı rüzgâr

Ne bir söz, ne düşünce, yalnız bitmeyen bir düş
Ve yüreğimde sevgi; büyük, sonsuz, umutlu,
Çekip gideceğim, Çingene gibi, başıboş
Doğada, -bir kadınla birlikte gibi mutlu.
20 Nisan l870
(Arthur Rımbaud: Dizeler. Türkçesi: Erdoğan Alkan)

[ankaralıpolat]

Tahtı renkler saçan ölümsüz Afrodit
Zeus 'un oyuncu kızı, ey ece,
üzgüler kaygılarla yüreğimi
ne olur ezme.
Gel gene eskiden olduğu gibi
duyunca uzaklardan yakarmamı
altın evini babanın bırakıp
geldiğin gibi
arabanı hızla sürüp göklerden
yeryüzüne getirirlerdi seni
sık kanatlarını çırpıştırarak
güzel serçeler
konuverirlerdi yere ve sen
ölümsüz yüzünde gülümsemeyle
başıma gelenleri sorardın, neden
çağırdığımı,

( Safo. Türkçesi: Azra Erhat, Cumhuiyet Gazetesi Kitapları,s: 69)

[ankaralıpolat]

Pülümür’ün bir dağ köyünde
gördüm onu
yaşını sordum bir giz gibi güldü
kimi seksen dedi köylülerden
kimi yüz
yüzüne baktım bir giz gibi
güldü

bir asa vardı elinde
bir solmuş krallığın
kadifeden harmanisi üzerinde
bir Hititliydi o bir Selçukluydu
bir Ermeniydi bir Kürt’tü
bir Türk

yaşını sordum bir giz gibi güldü
koluma girdi bir soylu kadınca
tozlu köy yolunda sürüyerek
eteğini
beni tek gözlü sarayına götürdü
köy yapısı kulübesinin

zamanı onda yitirdim ben
yitik zamanlara onda eriştim
en soylu yoksulluğun toprak
döşeli sarayında
bir taç gibi kondu başıma
Türkiyeliliğim

(Bülent Ecevit)

[ankaralıpolat]

Akşamı getiren sesleri dinle,
Dinle de gönlümü alıver gitsin.
Saçlarımdan tutup kor gözlerinle
Yaşlı gözlerime dalıver gitsin.

Güneşle köye in, beni bırak da
Küçüle küçüle kaybol ırakta.
Bu yolu dönerken arkana bak da
Köşede bir lahza kalıver gitsin.

Ümidim yılların seline düştü,
Saçının en titrek teline düştü,
Kuru yaprak gibi eline düştü,
İstersen rüzgâra salıver gitsin.

(Necip Fazıl Kısakürek)

[ankaralıpolat]

Hole-un Ana'nın Çocuklarına Uyarıları:

"Kaatiller!
Sen, sıcak kucağımdan
Çıkarken,
Eline kara kan parçası
Tutarak dünyaya geldin.
Hasar da kendisinin meşimesini ısıran
Köpeğe benziyor.
Kayalar üzerinde sıçrayan
Kaplan gibi,
Hiddetini basamayan
Arslan gibi,
Canlıları yutmak isteyen
Büyük yılan gibi,
Kendi gölgesine saldıran şahin gibi,
Sessizce avını yutan turna balığı gibi,
Yavrusunu ökçesinden ısıran erkek deve gibi,
Fırtına esnasında yaklaşan kurt gibi,
Yavrusu takip edemeyince
Yavrusunu yiyen anggir ördeği gibi,
Yuvasına yaklaşılınca sürü ile savunmaya girişen
Çakal gibi,
Yakalarken yanılmayan pars gibii,
Körükörüene saldıran ev köpeği gibi
Öldürdünüz!
Gölgemizden başka arkadaşımız yokken,
Hayvan kuyruğundan başka kamçımız yokken,


(NOT: Tuttukları bir balığı Bekter ve Belgutai, Temuçin (sonra Cengiz Han olacak) ve Hasar’a vermeden kendileri yerler. Temuçin’in, annesi Ho’a Ucin’e söylediğine göre, daha önce yaptıkları kuş avında da aynı şeyi yapmışlardı. Sonunda Temuçin, Bekter’i okla vurarak öldürür. Anneleri Ho’a Ucin, durumu öğrenince yukarıdaki şiirsel konuşmayı yapar. )(Moğolların Gizli Tarihi, s: 29. Türk Tarih Kurumu).

[ankaralıpolat]

Bu akşam bir ateş duyup etimde
Kadın, kadın diye içimi oydum.
Ruhuma bir serin yer istedim de
Alnımı mermerin üstüne koydum.

Birden karanlıklar sökülüverdi
Odama bir hayal dökülüverdi,
Karşımda gerindi bükülüverdi,
Onu gözlerimle çırılçıplak soydum.

Artık ben ne günah olsa işlerim,
Yumuşacık yastığa geçti dişlerim,
Bir ân kadar sürdü can verişlerim,
Ey kadın, bu akşam sana da doydum.
(NFK)

[ankaralıpolat]

Son Hatıra
Adını ellerimle çizdim altın kumlara
Küçülen gözlerimde kurudu son damla yaş
Kumsal, deniz, sal, rüzgar senden en son hatıra
Solan ruhumdan sana bembeyaz bir soğuk taş

İşte, rüzgar esiyor, dalgalar coştu yine
Kumlara işlediğim hayalin de kayboldu
Hicranınla yanarken ben derinden derine
Karşında, solan yüzüm gibi, güneş de soldu

Dalgalar, sürükleyin beni de enginlere
Kumların arasında ben de bir parça taşım
Ayrılmayız beraber dalarız derinlere
Derken bıraktı gitti elimi arkadaşım..

Şükufe Nihal