Ey sevgili !

[''ARAZ'']

Ey sevgili !
Sen hep Şah kalsana yüreğimin orta yerinde…
Bir birine dolanan sözlerime inat çöz sadece sana beni
Bak ! avuç dolusu kor devrik kelam’la geldim gözlerinin ben bakan dirhemine
Akıtmadan sev sadece sana beni yar...
Yol olursam can diye sana
Sen harf harf duşermisin icime ey sevgili
Sukut olup sussam sana
Sen üstüne giyermisin sessiz kelimelerimi..


Kurban etsemben kendimi özlemine adım adım akla kara hallerimi
Sen temize çekermisin beni kendinde yar ?
Sabika kaydı kabarik yüreğime sen bir tahliye tebessüm der misin…


Dikis tutmayan bakışlarda harap olan iniltilerimi keser merhem sürermisin bendeki dehlizine yar
Bırak üstümü çizsin bir avuc aciz gölge !
Sen kendinle bana bir yol çizer misin ?


Gecmiş zaman kussa da kafiyesiz ezber bozan sitemler üstümüze
İçtenlikle bir gözün kapalı düşermisin bana yar..





Baksana yar..
Talan edilmiş iklimlerde gönlümün sen yanı..
Kalbin teğet gecmeden askına mahkum hüriyetimi
Sen yazsana beni fethi zor bakışlarınla yar
Yar yeminler olsun nakarata gerek yok
Bir kerecik çalsana beni kendine..

Ey sevgili ayaz tutmuş heybeme dolansana kendi ellerinle
Düşersek aşk üşürsek aşk olurmuyuz senle..?


Söylesene Ey Sevgili..
Ölür/musun Bende…
Öldurürmüsün Beni Kendinde…?
Eğildim geçebilersen Geçsene Benden Yar..
Hem ne fark eder ki
Nasilsa
Ölürsek aşk…
Yaşarsak aşk değilmiyiz seninle..




( Yar Uyku tutmadı Sen tutsana Beni ..)
ALINTI