DÜŞÜNMEK

[EFSaNe_1907]

Bazan kendi varlığımda eririm,
Bazan yokluk alır beni içine,
Bırakır kendimi dalıveririm,
Girerim o anda binbir biçime.

Bakarım çevreme dört yan dört duvar,
Geceleri sarar ateş çemberi,
Beynim sanki bende bir ocak yeri,
Nedir içindeki, başimda ne var?

Bir cevap ararım fakat nafile,
Uyku tutmaz artık, geceler bitmez.
Neden, nasıl, niye geldim bu hale?
Atamam bunları, hiç biri gitmez.

Çözülse bilmece akmasa zaman,
Bu sırrı bana da açsanız dostlar...
Yalvarırım nolur koşun ha aman,
Ansızın duruyor bütün saatler!!!