Bıktım bu sanallıktan

[SeRaP]

Kandırma kendini; okudukların sadece soğuk harfler.

Baktığın şey kağıt değil, yazılarsa eski, güzel kalemlerden çıkmış satırlar değil. Hayat artık daha kolay; masanın üstünde biriken kağıt yığınları yok, kaleminin mürekkebi bitmiyor, gömlek cebinde ise lekeler oluşmuyor artık...

Dayanmaya çalışıyoruz, ama kolaylık her zamanki gibi ezip geçiyor. Düşünceleri, duyguları okumak için para ödemek zorunda değiliz aldığımız bir kitap ardından. Hatta bu satırları yazarken arka planda çalan "..." melodileri dinlerken ben de o melodilere emek harcayanları hiçe sayabiliyorum...

Orta yaşı çoktan geçmiş biri olarak nostaljinin "kızıl" renginden kopmamaya çalışıyorsam, benden daha "büyükler" olarak aranızdan birkaç kişinin işi çok daha zor. Kitap kokusunu alamamanın burukluğu ve elinde "somut" bir şey tutmadan fikirlere ulaşmanın "garip"liği dolaşıyor etrafımızda...

Kitaplar da gidecek, biliyorsunuz değil mi? Yavaş yavaş ağırlıksız ve bedensiz düşünceleri okuyacağız. Okurken de yazanın el yazısından kişiliğini anlama lüksünü kaybettiğimizi fark edeceğiz.

Önümde "17 inch" bir "kağıt" ve ellerimin altında 106 tuşun 30 - 35 tanesinin dışındakilerini pek kullanmadığım bir kalem var. Arkamda duran "eski" ve "güzel" kitaplara sırtımı dönmüş yazıyorum. Her şey daha kolay ve çabasız&

Gözlerimi hafif sağa kıpırdattığım zaman kimlerin bu "sanal" dünyanın içinde gezindiğini görebiliyorum. Onlar bir sandalyede otursalar da artık orada değiller. Yumuşak hatlı nesnenin üzerindeki tuşlara dokunarak dünyanın başka bir ucundaki, nerede, nasıl durduğunu bile bilmedikleri ve hatta düşünmedikleri bir bilgisayarın "HardDisk" ini çalıştırıp oradaki "birler" ve "sıfırlar"dan nasiplerini alıyorlar...

1024 "çarpı" 768 pikselden oluşan dünyanın içerisinde varolmaya çabalarken, bunun bir eğlence ve zaman geçirme aracı olduğuna kendimi inandırmaya çalışıyorum galiba. Düşününce "Matrix" fena fikir değilmiş gibi gelmiyor ara sıra...

Kaçıyoruz galiba "her şey" den buralarda. Somut olamayan insanlar ve somutlaşmak istemeyen düşünceler uçuşuyor etrafta. İletişim yanıp sönen "imleç" anlamına geliyor aslında ama ne çok duygular yüklüyoruz sınırlı harflere ve silikçe duran satır sahiplerine. Yaratmanın uzağında dolaşırken, diğer yandan da yarattığımızı sanıp "ASCII" güllerle ilan-ı aşk ediyoruz sanal güzelliklere...

[RoHaN]

bende ne oluyor dedim önce


meğerse anlamında anlam taşıyan, gerçeklerin yazıya döküldüğü harika bir yazı.


1024 x 768 pikselden oluşan küçük bir dünya kurmuşuz kendimize, bence de anlatılanlar çok doğru. Sanal bazen sıkıcı gelse de, kopamadığımız bir alışkanlık veya tiryakilik oldu. Damara enjekte edilen uyuşturucu gibi oldu. Kopsan beter olursun, çökersin.

[FıstıQ_CoCuq]

paylaşımın İçİn TşKLeR AbLaM : )

[CyberStar]

Teşekkürler ablam çoğumuz sanal aleme dalmışız ve hayatımızı ona göre şekillendiriyoruz

[Equalizer]

Ben onsuzz yapamıyorum dayanamıyorum (((((((((((((((((((((((((( Yine ölen BEN oldum

[eLeM@N]

sanalda olsa tiryakilik te olsa ben kötü alıştım gibi kendini bilerek aklı başında dürüst bir şekilde takıldıktan sonra kendin gibileri bula biliyorsun. dokunamazsan, göremezsen bile belli bi süre sonra beyninin içindekileri görebiliyorsun. beyin ve fikir güzelliği gibisi yok bir şeyler almak vermek ve hiç bir karşılık ve menfaat beklemeden paylaşabilmek çok güzel baktığımız şey kağıt olmazsa bile yazdığımız nesne kalem olmazsa bile duygular hep aynı güzel tarafı daha hızlı olması ha nostaljiden uzak kalalım demiyorum zaten kitap kokusu alamıyan biri kağıda yazamıyan biri ben ce sanalda da sınıfta kalır en önemli unsur DÜRÜST olmak ve samimiyetle yaklaşmak
dürst ve samimi olunmadımı sanal tehlikeli ve yıkıcı. dürüstlükten çekinmeyelim yalanın sonu yok bir gün mutlaka çuvallanır.

teşekkürler serap düşünüpte nasıl dile getireceğimi bilemediğim bir konuya değinmişsin teşekkürler

[CaMBaZ]

Serap öncelikle teşekkürler güzel değinmişsin yine...


Ben bugünlerde bu işin sırrını çözdüğüme inanıyorum. Umarım dikkatinizi çeker ve işinize yarar.. Gerçek dünyada yani günlük hayatınızda dostluklarınızın sahte olduğuna inandığınız zaman veya birşeyler paylaşmaya değecek insanlar olduğuna inanmadığınız zaman içinize kapanıp kendinizi sanala veriyorsunuz. Ama beklediğiniz birileri eski dostlarınız bulunduğunuz yere geldiğinde ve daha sosyal olma imkanı yakaladığınızda sanaldan rahatlıkla kopabiliyorsunuz. İşte son günlerde yaşadığım olay bundan ibaret. Umarım ibret olur

[alisamiyen]

gercekten güzel paylaştığınız için tşk