3 sonuçtan 1 ile 3 arası

Hybrid View

  1. #1
    Teğmen Array
    Üyelik tarihi
    09.10.2006
    Yaş
    35
    Mesajlar
    83
    Tecrübe Puanı
    21

    Standart BİR MUMUN HİKAYESİ


    *******BİR MUMUN HİKAYESİ*******


    Düşünün ki beni yaktınız ve ışığıma bakıyorsunuz. Aydınlığım ve yaydığım ışık sizi mutlu ediyor . Ve ben de sizin için yanabildiğim için mutluyum. Şayet böyle olmasaydı, hiçbir şeye faydam dokunmaksızın oraya buraya atılmış olacaktım. Ancak yandığım takdirde bir anlam kazanırım. Fakat çok iyi biliyorum ki ne kadar uzun süre yanarsam, o kadar küçülürüm, o ölçüde kendi sonum yaklaşır. O zaman geldiğinde diyeceksiniz ki :  yanıp bitti ... ve benden geriye kalanları atacaksınız...

    Biliyorum benim için sadece bu iki olasılık söz konusu: Ya biryerlere atılıp kalacağım, dokunulmaksızın, unutulmuş ve karanlıkta.... ya da yanacağım, küçüleceğim, ışığım ve ısının adına sahip olduğum herşeyi vereceğim. Bunu yaparak kendi sonumu hazırlayacağım. Ancak yine de soğuk kalıp bir kenara atılmış olmaktan ziyade kendimden birşeyler verebilmenin daha anlamlı ve güzel olduğu kanısındayım.

    Bir düşünün, siz insanlar için de aynı şey geçerlidir! Ya kendi kendinizle kalır ve kendinizi korursunuz  ve herşey soğuk ve boş kalır  ya da insanlarla ilişki kurar ve onlara ısı ve sevginizi armağan edersiniz, böylece yaşamınız anlam kazanır. Hayatınız dopdoludur. Fakat biliyorsunuz, bunun için kendinizden birşeyler vermelisiniz, sevincinizden birşeyler, içtenliğinizden birşeyler, kahkahalarınızdan birşeyler - ve eğer yapabilirseniz  belki de üzüntülerinizden birşeyler vermelisiniz.

    Demek istediğim, korku içinde kendinizi koruyarak olduğunuz gibi kalmaya yönelmemelisiniz. Demek istediğim, sadece kendisini armağan eden kişinin zenginleşeceğidir. Sadece başkalarını mutlu eden kişinin kendisi de mutlu olabilir. Sadece başkaları için ışık olan kendisi de ışığı alabilir. Başkaları için ne kadar çok yanarsanız, kendi içiniz o kadar çok aydınlanır.

    Kanımca bir çok insanın karanlıkta olmasının sebebi şikayet edip mızmızlanmalarından, başkalarını da düşünmeye sevk edememelerinden, başkalarına da ışık götürmeye çekindiklerinden kaynaklanmaktadır.

    Daha hala anlayamamışlar. Tek başına yanan bir ışık dünyadaki tüm karanlıktan daha değerlidir.

    Küçük bir mumun sizi cesaretlendirmesine izin verin....

    KECE KURDAN(ZİLAN İKBAL)


 

Benzer Konular

  1. BİTEN BİR SEVDANIN YOL HİKAYESİ
    By EtTe_056 in forum DERİN DUYGULAR
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 29.01.2007, 17:54
  2. Bir Gülün Hikayesi
    By "ŞaWuRaN" in forum ŞİİR - EDEBİYAT - MAKALE
    Cevaplar: 6
    Son Mesaj: 22.01.2007, 10:15
  3. İNTERNETİN HAYAT HİKAYESİ
    By EFSU in forum İNTERNET ve GÜVENLİK
    Cevaplar: 4
    Son Mesaj: 05.09.2006, 23:17

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •