yaşım küçük olmasına ramen bende özlüyom 1 kaç yıl önceki bayramlarıı
Eskiden içimi bayan "neydi o eski bayramlar" yazılarından bir tane yazabilecek kadar büyüdüm sayılır artık...
Tuhaf şey: Çocukluğunuzla aranız açıldıkça, maziyle bağlarınız güçleniyor sanki... Hayat denilen inişli çıkışlı merdivenden tırmanırken hiç dönüp arkaya bakmıyor insan, orta yaşa erip de inişe geçtiğinde ilk basamakları merak etmeye, özlemeye başlıyor.
Bayramlar, işten ve büyük şehir hayatından kaçmak için birer tatil vesilesi haline geldiğinden beridir eski bayramlar çınlamaya başladı kulağımda... İlkin sesleriyle... Sonra kokularıyla... Bayramların sesi vardı eskiden... Sahurda, uykunun en derininde ramazan davulcusunun sesi... İftarda gümbürtüyle patlayan topun sesi... Akşam, önce ezanın, sonra radyoda "Allahım sana inandım, sana sığındım" diyen spikerin davudi sesi... İftar sofrasında açılan ellerin, şükredilen nimetlerin sesi... Ertesi sabah, ahşap battal radyodan yayılan fasılda cıvıl cıvıl şakıyan cümbüşün, kapıda bahşiş almaya gelmiş davulcuyla mahalle çocuklarının sesi...
Postadan çıkan kartın yaldızlı kapağı açıldığında Noel şarkıları çalmaya başlayan piyanonun sesi... Öğleden sonra, arsada yeni bayram papuçlarıyla top oynarken annenin pencereden "Oğlum yazık değil mi, yeni aldık daha" diye sızlanan sesi... Kırılan bir camın ve öfkeli bir evsahibinin elinde patlatılan futbol topunun sesi...
Bayramların kokusu vardı eskiden... Uyanır uyanmaz, başucunda yeni çift ayakkabının deri kokusu... Gün ışığıyla evde bayram temizliğinden arkakalan kesif sabun kokusu... Kahvaltı sonrası, (harçlık öncesi) ana-babanın önce elinde, sonra yanağında saf limon kolonyası kokusu... Misafir odasının ortasına konuçlandırılan şekerlikten yayılan dayanılmaz çikolata kokusu... Sokakta mantar tabancasının barutuyla çatapat kokusu... Lunaparkta derin bir silindir içinde gürültüyle dönüp duran motorların egzoz kokusu...
Karışırdı kimi zaman o sesler kokulara... Bayram namazında vaizin huzurlu sesi ile az biraz çorap kokusu... Öğle yemeğinde anneannenin mantısına damlayan yağın kokusuyla, ortak tepside telaşlı kaşık taarruzunun sesi... Mümkün mertebe kibar olmamız gereken misafirliklerde büyüklere sunulan kristal likör kadehlerinin şıngıntısıyla, içine rengarenk dolan likörün sesi... Mezarlıkta sulanmış toprak kokusu ile yüze sürülen ellerin arasından fısıldanan "El fatiha" sesi... Gece sobada kestane çıtırtısına eşlik eden yanık odun kokusu... Yıldızlı, asude gecelerde, uykudan önce dedenin bilinmeyen bir dilde dualar üfleyen nefesi ile uzak diyarlardan masallar okuyan sesi..
Dedim ya, bayramların kokusu, sesi vardı eskiden;
... o yıldızlı, asude gece, gökkubbeyi terk etmeden... Ebediyen.
Can Dündar
yaşım küçük olmasına ramen bende özlüyom 1 kaç yıl önceki bayramlarıı
insan hayatta en sevdiği insanı bile üzüyor alıyor mu aklın
ŞeyTanın Kapısını Yeterince Çalarsan eLbet Biri Kapıya Bakıcaktır!
kim özlemiyor ki
sabaha kadar yatamazdık
sabah erken olsa da bayramlıklarımızı giysek
babamızla birlikte mezarlığa oradan da el öpmeye ve bayramlaşmalara gitsek diye
şimdi ise evden dışarı çıkmak bile zor geliyor
Nerde O eski Bayramlar![]()
"BİZİM YANIMIZA GELEN HİÇ KİMSE GELDİĞİ GİBİ AYRILMAMIŞTIR"Şeyh Muhammed Kazım KS
Ben anlatılanları duyunca çok kötü oluyorum ya.bİ özlem oluyor yaşamasam bile...
Sabah te kalkılırmış eskidenTabi o heyecan......
![]()
anlatılmaz yaşanır eski bayramlar
gün geçtikçe, bayramların tadı kaçıyor
bakalım çocuklarımıza nasıl bir bayram emanet edeceğiz![]()
"BİZİM YANIMIZA GELEN HİÇ KİMSE GELDİĞİ GİBİ AYRILMAMIŞTIR"Şeyh Muhammed Kazım KS
Yaşımız her nekadar büyük olmasada 5 yıl önceki bayramları özledim
Enazından Para alırdık el öpünce)) şimdii büyük yaa