ağlayan kaya

[humanist]

AĞLAYAN KAYA

Dağlar Ülkesinin mor dağlarında bütün kayaların anası olan bir kaya varmış.ilk toprağın tanrı tarafından atıldığı yerdir burası.Taşlar,kayalar içinde tek konuşabilen kaya buymuş.Sessizliğin sesi içinde beş milyar yıldır insan neslinin dert ve devası olmuş kayaların anası.Hiçbir insanoğlu onun varlığından haberdar değilmiş.Ta ki Dağlar ülkesinin yalnız çocuğu olan Mem onu bulana kadar.Mem yine eskiden olduğu gibi sırtında azığı ile yine yollarda yalnızlığına derman olacak birini ararken rast gelmiş Taş Anaya .Ana seslenmiş Meme :
-dur yolcu.Demişfısıltılı bir ses ile 
Mem şaşkın bir halde etrafına bakınmaya başlamış.Az biraz korkmuş.Taş Ana sevinmiş ilk kez böyle bir varlıkla karşılaştığı için.Daha önce yaban geyiği, keklik, serçe, ayı, domuz, aslan, kurt görmüştü ama ilk kez bir insanoğlu görmüştü bu yüzden oda biraz şaşkındı.Ve yine tekrarladı o kelimeyi ama daha kudretli bir şekilde.
-Duuuuuur yoolcu
Mem bu defa çok korktu ve
-Kimsin sen göster kendini bana.Ben yalnız olan ve ömrünü yalnızlığına çare bulacak insanı aramakla geçirmiş bir garibanım ama bana zarar verecek kimselere de cevap verecek kuvvete sahip biriyim.Göster hadi kendini kortun mu yoksa ?
-Hayır ben kokmadım ama sana kendimi gösteremem çünkü ben her yerdeyim.Ayağının altında başının üstündeyim o yüzden sen sadece benim sesimi duyabilirsin.
-Nasıl olur böyle bir şey beni kandırma yoksa seni tuttuğum yerde kesip öldürürüm
Taş Ana bu sözden dolayı biraz alınır ve Memin inanması için
-Ben dağım ben taşım ben kayayım ben toprağım eğer inanmıyorsan sana göstereyim.
Taş Ananın bir kıpırdamasıyla taşlar sallanır, dağlar hareket eder kayalar yuvarlanır, toprakta yarılmalar başlar.Mem korkar ve yerinde oturarak tanrıya yalvarmaya başlar.Bir kaç defa sallandıktan sonra Taş Ana sarsıntıyı keser ve yine coşkulu bir sesle konuşur.
-Gördün mü beni yabancı ben her yerdeyim altındayım üstündeyim yani bütün canlıların ayak bastığı her yerdeyim ben Taş Anayım
-Tamam tamam gördüm seni ana (çok korkmuş Mem)
-Evet ben anayım toprağın, taşın, kayanın,dağların anasıyım anladın mı beni yabancı
-Anladım ana anladım da benden ne istiyorsun ben garibanın tekiyim hiç kimsem hiçbir beklentim yoktur ana beni bırak gideyim
-Adın ne yabancı
-Mem
-İyi
-Ana bırak da gideyim
-Ey yabancı ne acelen var.bir bekleyenin ve hiç kimsen yok nereye gideceksin.ben de senin gibi yalnızım yaratıldığımdan beri buradayım tek başıma.Korkma ben seni inandırmak için sadece biraz teprendim yerimden.
-Tamam korkmayacağım ama sende söz ver bana bir şey yapmayacağına
-Korkma benden ey Mem sana söz veriyorum sana benim cinsimden olan hiçbir şeyden ölüm gelmeyeceğine dairsöz veriyorum
-Ana senin ismin ne ana
-Benim ismim yoktur ben Taş Anayım
-Ana sana bir isim vermek isterim
-Söyle ey Mem ne olmasını istersin ismimin
-Meryem olmasını isterim.
-Meryem mi?
-Evet Meryem hani İsa peygamberin anasının ismi olan Meryem hani babası olmadan doğan Peygamberin anasının ismi hani o Meryemin rahmine tanrı tarafından konan İsa Peygamberin anasının ismi.Beğenmedin mi ey ana ?
-Beğendim.
-Sana diyeceğim yöne yürü yanıma köklerime doğru gel
-Kafanın hemen sağında küçük bir yarık var.İşte oradan bak köklerimi göreceksin
Mem Taş Ananın söylediği yere bakmış ve görmüş bütün dünyanın köklerinin bulunduğu yeri ve konuşmaya başlamışlar böyle konuşa konuşa bir süre geçmiş.Taş Ana merak ettiği her şeyi Meme sormuş ve cevabını almış.Mem de merak ettiklerini öğrenmiş gün gelmiş ayrılık gününe ve vedalaşmışlar.
-Dur Mem sana söyleyeceğim son bir söz var
-Söyle Ana.
-Mem ben sana benim cinsimden olan hiçbir şeyden sana ölüm yok dedim ya
-Evet dedin Ana
-İşte sen bundan dolayı hiçbir zaman dağlardan taşlardan korkma ama biz dağların taşların düşmanı olan bizi doğduğumuzdan beri ayırmaya çalışan ve bir çok parçaya bölen su denilen varlıktan kork artık bil ki su artık seninde düşmanın içerken, geçerken hep dikkatli ol çünkü artık sende bizim bir parça özelliğimiz var.
-Tamam Ana, Meryem Ana dikkat ederim.
Demiş ve yoluna devam etmiş.günlerden bir gün taş ananın köklerinde bir sızı olmuş ve çok acımış Ana sormuş taşlara.
-Ne oldu yine bu su birimizi daha mı ayırdı.
Evet maalesef o dağlar ülkesinin en zalim suyu olan Ma su içmek sorunda olan Memi sularına alıp boğmuş onu.
Ana bu sözü duyunca çok üzülmüş ve Memin onun köklerini gördüğü yarıktan Taş Ananın gözyaşları dökülmüş ve bu bir nehir olmuş zamanla ama insanlar içememiş bu suyu hiçbir zaman tuzlu olduğu için.İnsanlar zamanla bu suyun köklerini aramaya başlamış ve bir gün bulmuşalar Taş Anayı.Ana ağlıyordu artık herkes onun sesini duyuyordu çok ağladığı için sesi ta uzaklardan duyuluyordu.Bunu gören ve duyan insanlar zamanla buraya isim varmişler Ağlayan Kaya.Ana bunu istememiş çünkü zaten ismi vardı.Ama ağlamaktan söyleyememiş ismini insanlara ve ismi Ağlayan Kaya olmuş.