Siirt'e özlem (Siirt Nostaljisi)

[Egemen]

Ankara Siirtliler Dayanışma Vakfı Kurucu Üyesi M.Emin SULTAN'ın (1949 doğumlu, çocukluğu Siirt'te geçti) Siirt'e özlemi dile getiren "SİİRT NOSTALJİSİ) adlı yazısını gönderiyorum. Selamlar, sevgiler, saygılar.


SİİRT NOSTALJİSİ




Bir gün gidersem eğer Siirt'e,

Karakol Mahallesi'ndeki evimizin önünde kıbbe (ceviz oyunu) oynayan çocukları görebilecek miyim? Belki ben de çocukluğumu yaşamak istesem 'kuçat' oynayıp, 'meneş' yapabilecek miyim? Ülke adı, şehir adı, saat markası adı, araba markası adı vb. o yaştaki bir çocuk için oldukça entellektüel birikim gerektiren bilgi yarışmalı birdirbir oynayabilecek miyim? On yerimden soksalar bile masa tenisi raketiyle arılarla savaşabilecek miyim? Yine bir cins arı olan 'zambor vehep' ile dostluk kurup, diğer arkadaşlarımın 'zamborları' ile 'çekellibi mekellibi' (arıya takla attırma) yarışı yaptırabilecek miyim?

Bunların hepsi zor ama hayal işte, yine en büyük 'melede' (çalı çırpı ve odunla yakılan büyük ateş) bizim mahallemizin olabilecek mi? Bunun için diğer mahalle çocukları ile savaşı göze alabilecek miyim? İlk atlayan ben olabilecek miyim? Dehliç yapabilecek miyim? Para vermeyen amcalara 'bir mırkah cebinde yoktur' diye bağırabilecek miyim? Teke tek yumurta tokuşturma oyununda ustalığımı gösterebilecek miyim?

'Ijgor' bayramında damının duvarı en çok ve güzel yanan ev bizim ev mi olacak? 'Ele kahor il keşşe illeyle moyit eşşe' diye bağırabilecek miyim? Mahalle çocukları arkadaşlarımla babalarımızdan gizli köpek besleyebilecek miyiz? Köpeğimin adı Tommiks olabilecek mi? Sevgili güzel kedim 'Gade' yi bulabilecek miyim? Sok il ayn'de ya da Cemeh il fıhor'da gizli gizli yıkanabilecek miyim? Harrobiya, gazeliti garki oyunlarını hızlı koşabilen mahalleli arkadaşlarım Çaydo, Çiffiko, Ence, Hoppe, Pette ile oynayabilecek miyim?

'Karm'lara (bağlara) gidebilecek miyim? Bostan havuzlarına bostan bekçilerini atlatıp girebilecek miyim? Bostan bekçisi geldiğinde yer altı su kanallarından kaçıp diğer bostanların havuzlarına gidebilecek miyim?

Düğünlerde Sabo Tete'nin ezgilerini dinleyebilecek miyim? Modern tellal Musa Gazyağı amcanın sesini duyabilecek miyim?

Bana göre Türkiye'nin ilk koleji Yeni İlkokul yerinde duruyor mu? Siirt Lisesi bıraktığım gibi mi? Ya o arkadaşlar, arkadaşlıklar bulunabilecek mi?

Velhasıl daha birçok şey ve birçok şey aynen duruyor mu?

Siirt'e gidersem eğer, göremeyeceğimden, bulamayacağımdan korkuyorum.

O Siirt'i özlüyorum ve hep böyle özlemeye devam edeceğim.

M.Emin SULTAN
SİDAV Kurucu Üyesi
eminsultan@yahoo.com

[DeRBeDeR]

Bende 1985 Algül mahallesi doğumluyum..
evimiz cas evdi.. yıkılıyordu belki ama, hayat vardı o mahallede...
15 senemi Algül mahallesi babudarp camiisi mevkiinde geçirdim..
ve taşınmıştık oralardan...
askerden geldikten sonra belki yine eski dostlarımı görürüm diye yola koyuldum...
kooperatif mahallesinden algül mahallesine...
evim güzel evim hala dururdu bıraktığımız gibi...
hemen ilk dönemeçteki sabat biraz yıkılmıştı...
ama dostlarım çoktan göçmüştü bile... kimseyi görmedim çocukluk arkadaşlarımdan..
ama komşuların çoğu halen aynı evlerinde idi...
evime adım attığımda çok gözyaşı döktüm.. oturup ağladım hüngür hüngür..
annem bana içli köfte yapardı bazen.. bir tabak dolusu alırdım ve mahalledeki arkadaşlarımı toplar ağaca çıkardık..
diğer arkadaşlarımda sarma, ayran vs. gibi çeşitli yemekler getirdi.. ve ağacın üstünde yerdik...
ğolete taybet vardı 6 tandırı olan.. mahallenin ekmekçisi...
korkulu rüyamızdı biz çocukların.. peşimizden defalarca sopalarla kovalardı...
2 de ineği vardı...
bizde o zamanlar sapan (mırkah) hastalığı vardı...
büyük hastanelerin çöplerine gider serum aradık.. sonra da çatal şeklinde bir odun sapı bulur sapan yapardık..
bazende inşaat işçilerin eline giydiği eldivenden yapardık...
sonra kuş avlamaya giderdik.. bazende yukarı mahalleden çocuklarla savaşa giderdik elimizdeki sapanlarla...


Şimdi nerde o eski çocukluğumuz...
nerde o kurduğumuz psikopat çetesi


misket oynardık. (duvar, mors, vs.) nıktacı ğero vardı.. önce balıkçı oldu şimdi ise siirt peyniri satar... Dün helvacılar pazarında gördüm eski günleri yad ettik...

çete başkanı arap fatih vardı.. 5 köpeği ile bizleri korurdu..
ama şimdi oda istanbulda kayboldu. bizleride unuttu...
raşke cumo vardı o halen çarşı camiisinin arkasında karpuz satar...
bir türlü uslanmayan deno şimdi çoçuk sahibi...
çocukluğumu özledim... mahallemi özledim...
anamın bana yaptığı salçalı ekmeğin tadını özledim...
Ramazan ayı'nın bayram arafesinde yaktığımız ateşte merkez karakolu polis ekiplerin bizi saatlerce kovalamasını özledim... Bir türlü yakalayamadılar bizi...
yukarı mahelleye gidip köpek çalmayı, zübeyrin çetesiyle dalaşmayı özledim...
şimdi bu yazıyı yazarken bile ne kadar duygulandığımı ve gözlerimin dolduğunu anlatamam mısralarımda...
ben Algül mahallesinde yaşamayı özledim... eşşeğe binmeyi, gülle oynamayı ğeroyla,
ben çocukluk arkadaşlarımı özledim çok özledim...


Sayın egemen abim yazınızı büyük bir sevinç ve duyguyla okudum... hüzünlendim..
ve içimden de çocukluğumu yazmak geldi...
Ellerinize sağlık... bu güzel geçmişinizi bizlerle paylaştığınız için sizlere ne kadar teşekkür etsem azdır..
beni bir an çocukluğuma geri götürdünüz sanki....

[Egemen]

Derbeder kardeşim, uzun zamandır siteye giremiyordum. Girince Siirt Nostaljisi adlı yazım ile ilgili yaptığın yorumu ve kendi nostaljini okudum. Gerçekten sen de çok güzel yazmışsın. Yalnız hayret ettiğim şey, sen bana göre oldukça gençsin. Demek senin çocukluğundaki Siirt bile benim çocukluğumdaki Siirt'e benziyor. Buna biraz şaşırdım doğrusu. Tek fark sanırım çocukluğumuzdaki meledelere kimse müdahale etmezdi. Oysa size engel olup, kovalayanlar da oluyormuş. Umarım başka kişiler de Siirt teki çocukluk anılarını yazarlar. Sevgiler, selamlar, saygılar....

[RoHaN]

Merhaba Egemen abi, merak etmedik desek yalan olur. Telefon kartım değişince, sizi de arayıp soramadık. Umarım iyisinizdir. Herşeyin yolunda olması dileğiyle.