Küskün Şehir: Siirt

[RoHaN]

Yazar : Aydın Aktay
Siirtliler.Net


Siirt'te dağılma vaktidir çocukların okuldan
Dağılıp gitmenin güzel olduğu günlerde bizi de ayartan.
Artık bir daha dağılmaya bu kadar hoş bakamayacağımızı bilemediğimiz.
Bilsek dağılmayacağımız.

Dağılırız sonra, darmadağınık oluruz,
her birimiz her bir yerimizle bir tarafa düşeriz.
Temiz bir duygunun en doruğundan seslenemez,
"Dur!" demez artık kimseler bize
Bir çocuk masumiyeti ile...

Büyürüz ve büyüdükçe küçülerek böylece
Siirt küçülürken biz büyüyerek

Büyüklerin yürüyüşünden hiçbir iz kalmaz artık üzerimizde.
Bize aittir artık konuşmalarımız, düşüncelerimiz ne kötü
ve pek bir şey ifade edemez olan sözlerimiz.
Başkalarının sözleri büyüleyemez olur bizi
Çünkü biz, Siirtli çocuklarız, büyüyünce dağılırız,
Kırılmadık hayal bırakmaz bizde hayat,
İliklerimizden pişmanlık akar her birimizin.

Bir sürgünlük duygusuyla çekiliriz mahallelerimizden
Süveyka'yı, Holaniye'yi, Rasıssovk'u bırakıp ardımızda,
Kadınlar Pazarına sığınırız kaybolmamak dileğiyle
Yine de kayboluruz.

Bizi yuttu yutacak şehir artık midesi bulanarak
Her gün bir kaldırımda birimizi kusarak.
Küsüyor bize sonra şehir, şefkatinden mahrum bırakarak
Merhametine sığınan onca köylüye viran ediyor hayatı olanca mağrurluğuyla.

Alıp başını gitmek kalıyor doğduğun yere
Ama belli ki kabul etmez bizi dağılınca unuttuğumuz yer
Küsmüş bize...

[Metin21]

Tşkler Güzel bi şiir paylasımın için EYVALLAH...