Siirt'te Kar Nostaljisi...

[DeRBeDeR]

Şehrimizde son yıllarda kar yağışları hayli azaldı. Bu bakımdan, içimizden geçmişe yönelik bir KAR NOSTALJİSİ yapmak geldi. Bizim çocuk olduğumuz yıllarda Şehrimize boy-boy kar yağardı. Öyle ki, Şehir içi yolları temizlemek için Belediye ekipleri seferber olur, temizlik sağlandıktan sonra buzlanmalara karşı yollara tuz dökülürdü.

Siirtli aileler olarak evlerimizin damlarını karlardan temizlemek mecburiyetindeydik. Çünkü damlardaki karları temizlemediğimiz takdirde evlerin damları akardı. Bazen, damları temizlemek işini biraz savsatırdık. Bir de bakardık ki, kaldığımız odaların içine eriyen karların suları damlamaya başlardı. Akan dam suları için odanın ortasına leğenler koyardık.

Evlerin damları da cas denilen Siirt’e özel yapı malzemesiyle şaplanırdı. Cas’ın en büyük düşmanı ise kar ve yağmur yağışlarıydı. O zamanlar, hemen her evin avlusu vardı. Damlara çıkar, karları küreklerle önce evin avlusuna atardık. Evlerinin avlusu olmayanlar, mecburi olarak sokaklara atarlardı. Bu arada, küreklerle atılan karlardan yoldan geçenler de nasiplenirdi. Ama damlardaki karları atmak öylesine rutin bir işti ki, yoldan geçen hiç kimse, üzerine atılan kardan gocunmazdı.

Hatırlıyorum, çocukluğumda bir yıl gerçekten çok kar yağmıştı. Evin damındaki karları avluya atmıştık. Avludaki karları sokağa atamazdık. Zaten yollar kardan kapalı gibiydi. Evimizde iki su kuyusu vardı. Avludaki karları kuyulara doldurmağa başladık. İki kuyu da ağzına kadar dolmuştu. Öyle ki, karla doldurduğumuz kuyuların üzerine çıkarak ayaklarımızla iyice bastırdık. Kuyuya doldurduğumuz karlar ancak Mayıs ayı sonlarına kadar erimeğe başlamıştı.

Şehrimizde kışlar öylesine şiddetli geçerdi ki, özellikle sokaklarda buzdan hevenkler oluşurdu. Yoldan geçerken, buz hevenklerinden biri başımıza düşer diye gayet dikkatli yürümek zorunda kalırdık. Geçmişte kışlar Şehrimizde böyle şiddetliydi. Doğrusunu isterseniz, son yıllarda çok değişik bir iklim yaşıyoruz. Mevsimlerin değiştiği bir gerçek. Bu gidişle, Siirt olarak kara hasret kalacağız gibi görünüyor…

Ahmet Arıtürk