Ammo Abdalla - (Hımmos Il Ğavğ) - 07

[RoHaN]

Ahmet ARITÜRK'ün Kaleminden Yazı Dizisi - 7

20. Asır'da Siirt'in Meczupları ve Dikkatleri Çeken Simaları!

Ammo Abdalla

(Hımmos Il Ğavğ)

Ammo Abdalla'nın (Abdullah Amca) lâkabı (HIMMOS IL ĞAVĞ) idi. Çünkü, ama olan ve buna rağmen kendi ekmeğini, kendi el emeğinden elde ederek, örnek teşkil eden bu merhum kişi, sırrını belki de sadece kendisinin bildiği bir şekilde nohutları pişirir, derin bir bakır tepsi içinde ve üzerini temiz bir abayla örterek, bardak usulü satardı. Ama olmasına rağmen, evde, kendi eliyle pişirdiği nohutlar öylesine lezzetli, öylesine güzel idi ki, tatlarına doyum olmazdı. Tepsisi koltuğunun altında, çarşıyı arşınlar:

"Yalla hımmos ıl ğavğ
Seğnin u mehrusin
Ele avraz ıl gencin
U ele avraz ıl ığtayarın"

Satışını yapardı. "HIMMOS" kelimesi bizim Siirtçede (LEBLEBİ) anlamına gelir. (ĞAVĞ) ise (ŞEFTALİ)dir. Merhum, bu suretle kaynattığı ve satışa arzettiği nohutların, şeftaliye benzediğini ima ederdi. Nakaratın tercümesini yaparsak, şöyle söyleyebiliriz:

"Haydi, şeftaliye benzeyen leblebi bunlar
Hem gayet iyi pişmiş, hem sıcaktırlar
İhtiyarların da dişlerine göredir
Gençlerin dişlerine olduğu kadar"

Ammo Abdalla'dan sonra, nohut kaynatarak , aynı şekilde satmayı deneyenler çok oldu, ama, hiçbir onun yerini tutamadı. Onun, nohuta verdiği tadı, lezzeti tutturamadı.

Ammo Abdalla, ihtiyar yaşına rağmen, hiç kimseye el açmamak için, hep koltuğunun altında nohut dolu tepsisiyle çarşıları, sokakları arşınladı, durdu. Ama oluşunun mazereti altında gizlenerek, kimseye el açmadı, avuç açmadı. Dilenci olmak için mazeret üretmedi. Sadaka almadı, zekat istemedi. Kendi alın teriyle ve kendi el emeğiyle kazandı. Özürlü gibi değil, hayatla mücadele ederek örnek oldu. Allah'ın rahmeti üzerine olsun.