HaTıRa

[ZırcoN]

HaTıRa

Dün bir gölge gibi geçti yanımdan
Oydu; bir bakışta tanıdım onu
Rüyalarıma tayf halinde konan
Peşime bir korku gibi düşen o

Bazı bir yapraktı, bazı bir rüzgar
Dolardı aydınlık olup odama
Bahçemde süzülür giderdi bahar
Sabahın fecri vururken cama

Ayakları kumda bırakmadan iz
Yanıma gelirdi hep gecelerdi
Sanki bir lahitten kalkar ve sessiz
Uzak bir maziye dönüp giderdi

Bir avuç ışıktı incecik yüzü
Gözleri geceler gibi derindi
İçine başımın her an düştüğü
Avuçları sudan da serindi

Geçerken dün yoldan ruhumu saran
Bir gölge halinde ve ağır ağır
Tanıdım, o yadı hoş zamanlardan
Seven ve yaşayan bir hatıradır..