RüzgarLar eFendisi

[ZırcoN]

RüzgarLar eFendisi


Sen kalbi saf bir çocuk gibi taze...
Beyni yorulmuş ama, umutlu en azından..
Ve birden çıktın karşıma, sanki yeni baharları getirdin gibi...
Söyle bana rüzgarların efendisi, gerçekten var mı yeni bir bahar daha bana?
Eğer varsa, nerde söyle bana rüzgarların efendisi,söyle lütfen söyle...
Ne gerekiyorsa yaparım ben o bahar için ve
Eğer bir köşeye sakladıysan bile, gidip her zorluğu aşarak çıkartabilirim inan bana...
Ama, bu saf ve taze olan kalbinle yorulmuş ama, bıkmamış aklınla,
Getirdiğin o bahara öylesine muhtacım rüzgarlar efendisi... inan bana...
O kadar bekledim ki bilemezsin!
O kadar ki, sanki vakti gelmiş bir bebeğin doğmayı beklediği gibi ,
Hani ana rahminin tam dibinde artık annesine kavuşmak için sabırsızlanan...
Sen rüzgarlar efendisi sen, yoksa sen o musun?
Hani o rüzgarların deli, deli esip fırtına çıkartarak tozu dumana kattığı ve ardında,
Kollarıma bıraktığı o adam, yoksa o sen misin?
Sen isen, lütfen sarıl bana , sarıl ruhuma, tenimi,ruhumu okşa...
Beynime hükmet, bana sahip ol ve hiç bırakma!
Seni ne çok bekledim bilemezsin....