ZorLama Yüreğimin KapıLarını

[ZırcoN]

ZorLama Yüreğimin KapıLarını


Kaydı avuçlarımdan umutların elleri/ Ben, yıldızların sevdiği çocuk değilim artık/Ne dudaklarımda herkesin söylediği şarkılar/ Ne de yaşamanın çılgınlığına uyuyorum/ Büyüdükçe büyüyor içimin karanlığı/Yanımda biri oldumu yalnızlık duyuyorum

Göğün dumanlarından çamur gibi akarken gece/ Yeter ki bir ses gelsin içimden / Yeter ki sokakların/ Sabırsız gözleriyle beni beklediğini bileyim/ İşte o zaman/ Evlerin içine sığmaz olurum

Çünkü nasıl büyütürse yavrusunu kurt/ Öyle büyüttü sokaklar beni/ Alev alev yanan acılarımın üstüne / Benzin fışkırıyor bakışlarımın boşluğundan/ Mısralarımı öyle vuruyorum ki kağıtların omuzuna / Kağıtlar yandım diyor/ Ve korkuyor kalemler ellerimin sarhoşluğundan

Var git/ Bırak dev yalnızlığımın kollarında beni/ Bir sevgili gibi kucakla/ Sana yeşil sevinçler getirecek yarını/ Kanar küçük ellerin çocuğum/ Zorlama yüreğimin kapılarını