Gülün Aşkı

[EtTe_056]

[BLINK]Gülün Aşkı[/BLINK]

Yalnızlığa kök salmış güldü,
Kurumuş bir dere yatağında.
Yalnızsı, üzgündü ama güzeldi.
Güzel olan her şeyi severdi.
Ömrü beklemekle geçerdi gülün.
Ne bir başka bir güldü beklediği,
Yalnızlığını paylaşmak için.
Ne de götürülmek bir sevgiliye,
Doğum gününde.
İnci tanesi parlaklığında tek bir çiy damlasıydı
Kucak dolusu sevgiyle beklediği.
Çünkü gül, yaprağında şebnem varsa güzeldi,
Ve bir damla su ancak gül yaprağında şebnemdi.
Güldü, çok severdi bir şebnemi olsaydı.
Hiç şebnemi olmadı.
Güldü, ağladı, ağladı,
Öylesine sevgi doluydu ki gül,
Paylaşılmayan yalnızlığı gülün rengini çaldı.
Güldü, çok severdi bir şebnemi olsaydı.
Ağlamakla geçirirdi ıssız, soğuk geceleri.
Sabah olduğunda
Döktüğü gözyaşlarının her biri,
Başka güller için birer şebnemdi...