SENİNLE GEÇEN GÜNLERİMİ ARIYORUM...

[adıyaman]

Adıyaman sokaklarına sinmiş yalnızlığım

Çaresizce köşe başındayım

Kalbimde kırık dökük pişmanlıklar

Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum

Bütün umutsuzluğuma inat

Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Dudaklarımda bildiğin o ıslık

Sokak lambalarına sığınıyorum

Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle

Bir deli rüzgar saçlarımda

Yalnızlıktan üşüyorum

Bulamayacağımı bile bile

Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Anlatacak nelerim var bir bilsen

Habeşinin içinde fırtınalar kopmuş

Kendimi falakaya verdim

Mutluluğumdan eser kalmamış

İtiraza hakkım yok biliyorum

Beni savunmak sana düştü

Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Gözümde akan yaşım gibisin

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda

Öylesine eksiğim sensiz

Öylesine sahipsiz.



İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum

İçimde geç kalmışlığın çaresizliği

Çocuklar gibi ağlıyorum

Ve gel gör ki her damla gözyaşımda

Seninle geçen günlerimi arıyorum...