İTİRAF

[adıyaman]

İkrar verdim durmadım sözümde
Hep bu nefsi emarenin yüzünden
Hubbi dünya yer eyledi gözümde
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.


Toprakta halk oldum taşta yaşadım
İçe dönemedim dışta yaşadım
Baharı görmedim kışta yaşadım
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.


Öteye gönderdim beriye gitti
Bilmem bunca ömür nereye gitti
Attığım her adım geriye gitti
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.



Salihler içine karışamadım
İyilikte takvada yarışamadım
Bir türlü kendimle barışamadım
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.


Fikir beldesinden edildim sürgün
Gerçekten yirmi dört saat mi bir gün
Aynalar yüzüne tükürür her gün
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.


Gece gündüz inim inim inlerim
Kendim konuşur kendim dinlerim
Gaflet ile geçti bütün günlerim
Hep bu nefsi emarenin yüzünden.