YÜZYIL

[ceni-cen]

Nergizleri severim,
Döndürür başımı kokusu.
Frezyalara aşık olurum,
Renkleri, büyüsü, tomurcuğu…

Bir çiçek masamda,
Nefes almıyor yaprakları.
Bir kuş odamda,
Çırpmıyor kanatlarını

Yapraklarını eller yapmış,
Görmediğim, bilmediğim
Kokusunu eller sıkmış,
Bilmediğim, tanımadığım.

Kafesinde kuş, açılmıyor kanatları
Sesinde hüznü tutsaklığın
Kırgın, mahsun bakışları
Demir parmaklık, plastik suluğu
Sahteliğinde hapis sevgimizin

Ve öyle de sahte sevgilerimiz
Zoraki gülüşlerimiz,
Yalandan sohbetlerimiz,
Kokularımız, giysilerimiz
Korkularımız,sevgilerimiz

Hiçbir parfümden ödünç almadığın,
Teninin kokusunu özlüyorum oysa ben sadece
Koynunda sakladığın işlemeli mendilin,
Rüyalarını görüyorum bıkmadan her gece

Sabun kokulu yataklarında kaçtığımız gündü
Saflığını yitirdiğimiz hayatın,
Modern zamanların kapsını açtığımız gündü,
Ölesiye vazgeçtiğimiz ölümsüz tadın.

Tatminsiz ruhlarımızla,
Kalabalık caddelerde dolaşıyor
Dumanlı sofralarımızda,
Eğliyoruz doymak bilmez nefislerimizi

Gecenin yıldızları çoktan saklandılar,
Sahte ışıklarını perde yaptık bir yüzyıl önce
Toprakların kokusu yağmurdan kaçtılar
Kesilen ağaçları, solan çiçekleri görünce

[mert-can]

güzel paylaşım.sağol