Benim Adım Hüzün

[Yagmur_81]

Benim Adım Hüzün

Sevdasız bir ülkenin, sevdasız yetişen kızıyım ben, adım Hüzün. Benim ülkemde insanlar sevdanın ne olduğunu bilmeden, sevgiyi yaşayamadan göç etmişler hayattan. Ülkemin insanına sevdanın varlığı değil yokluğu öğretilmiş. Annem sevdaya inandığı ama benimde sevdasız yetişmek zorunda kalacağımı bildiğinden "kızımın adı Hüzün olsun" diyerek koymuş adımı.

Bana sevdasız ülkede sevdayı anlatırdı annem, içinde yeşeren sevdayı. İçi acırdı böyle bir ülkede olduğunu anlatırken. Hiçbir zaman anlayamadım neden sevdayı öğretmemişler insanlara, neden ülkem insanı sevgiyi yaşamaktan bu kadar korkar olmuş. Ben hüznü yaşadım içimde tıpkı ismim gibi. İçimde büyüttüm sevda tohumlarını ve hiçbir zaman sevgisiz yaşamayacağıma dair sözler verdim içime.

Bir gün gelecek ülkemin sevdaya dair olan tabuları yıkılacak ve insanlar içlerinde büyüttükleri sevdalarını dışlarına da yansıtabilecekler. Çocuklarına Hüzün değil Sevda diyebilecekler. Sevgisiz yeşeren bir ülke ne kadar ülke olabilir sizce, ne kadar yaşayabilirsiniz böyle bir ülkede? Benim atalarım yıllardır bunu yaşatmışlar, çocuklarına sevda yok sevgi yalan demişler. Kimileri içinde bulmuş sevdayı ama sadece içinde yaşamak zorunda bırakılmış. Birini sevdiğini söyleyememişler. Sevmedikleri insanlarla hayatlarını paylaşmak zorunda bırakılmışlar. Sevda yoksulu benim ülkem. Sevda sadece içinde yaşanmaz ki insanın, tenin hissetmeli sevdanın sıcaklığını. Sevdiğinin gözlerine korkusuzca bakabilmeli insan. Güneşin doğuşunu sevdiğinin yanında izlemelisin, kollarında güveni bulmalı, sevdayla büyütmelisin yuvanı.

Benim ülkem sevdasız bir ülke olarak yaşamış bu zamana kadar, kıramamış kimse tabularını, vuramamışlar sevdalarını dışlarına, yürekleri acımış sevdanın acısından. Benim ülkem hüzün ülkesi, burada mutluluklar sahte, sevgiler sahte, hayatlar sahte. Sevdasızlar ülkesinde bir kızım ben, adım Hüzün...