ORiJiNAL YAZARI : SeRaP
Ağlamak yeri geldinde büyüklük, yeri geldiğinde güzellik, yeri geldiğince anlatılamayan sözcükler, yeri geldiğinde gösterilmek istenen tavırlar...hepsini anlatabilir.
Ağlamak çoğu zaman insanın yapmak isteyip yapamadığı şeylerin başında kimi zaman sonunda yer alır..
Ama esasında ağlamak,ağlayabilmek her yiğidin harcı değil bence..Gözyaşı öyle birşeyki,yani bende öyLe anLamı varki..Kimi zaman sevgiliye duyulan hasret,kimi zaman hayata dair endişelerinin olduğu bi zaman,kimi zaman en yakınını hasta yatakta görmenin verdiği üzüntü,kimi zaman en sevdiğini kaybettiğinde(ALLAH KORUSUN!) duyduğun acı,kimi zaman sevincinin belirtisi...Bence her insan zırıldamak yerine deli gibi hıçkıra hıçkıra ağlayamaz...Ağlamak kötü değildir..ne mutlu içten ağlayabilene,gülebilene..Gülmek ne kadar doğal bişeyse ağlamakta ondan farklı değİl.Ve beni çoğu zaman rahatlatır ağlamak.Aglamak isteyipde 'ağlayamayan' insanlar, yüreği taş bağlamışlar zayıfdır bence.
kısaca ağlamak başkalarına yürek gücünü göstermektir tabi anlayana...