bu kadar kolay olmaz değilmi gülcan......ben bi kişiye bu kadar kolay bağlanamam...ve imkansız birini kendimi yakıştıramam değilmi gülcan.....bişey söyle gülcan.......konuş lütfen......ben işin içinden çıkamıyorum sen bişey söyle.....
Bak yine aynı şeyler oluyo.....sadece onu düşünüyorum....onunla konuşurken mutlu oluyorum..onunla zaman geçirmeyi seviyorum......i gidince kötü oluyorum ...suratım asılıyo....ve yine onu düşünmeye başlıyorum......onun bi başkasını sevdiğini düşündükçe keşke ben o kız olsaydım diyorum....araları bozuk olduğunda seviniyorum....ölmüyorum bitmiyorum ama sürekli onunla iletişim içinde olmak istiyorum.......
Bi başkasına bağlanmamak için sürekli kendime ben mucizeyi seviyorum diyrum ama başaramıyorum...aylar sonra ilk itirafı kendime sonra sana yapıyorum.....ben bi çıkmaza doğru sürükleniyorum gülcan....aslında terapilerimin tek sebebi o.....çırpınıyorum bağlanmamak için.....çünkü biliyorumki o başkasının.....çünkü biliyorumki hiç benim olmucak.....ve korkusuz olan ben çok korkuyorum şimdi.....oysa şimdi bi başkası olmasaydı koca çığlıklarla söylerdim ona.....ama şimdi kendime bile söylemekten korkuyorum.....
Ona karşı rol yapmak çok zor...o sevdiği kızı anlatırken bende anlatıklarından dolayı seviniyormuş gibi gözükmek çok zor....yüreğime hakim olmak çok zor...sırf anlamasın diye ona mucizeyi sevdiğimi söylüyorum aylardır....ve ilk kez şuan dile getiriyorum içimden geçenleri.....kocaman bir yapboz oldum tamalandım lakin ir parçam eksik.....

bu satırları nasıl yazdığımı bilmiyorum.....ben artık kendimden nefret ediyorum...ne biçim bi insanım
bu kadar kolay olmamalıydı olamaz..

yardım et rabbim bana..

