hayat senden çok bişi istemedim

[Sevdayellerim]

Çok şey istemedim hayat senden,
Katığı aşk olan bir lokma ekmek doyururdu beni...
Huzur istedim yalnızca su berraklığında...
Hayata bağlanmak istedim,sorgusuz sualsiz bağlanmak,
Yıkılan duvarların arasında hiç dönmeyecek dünlerimi özlemeyi ben seçmedim
savaşacak takatim kalmadığında yalnızca kader deyip başımı öne eğdim ...
İsyanlar sıralanmış her biri çığlık çığlığa korkuyorum dile getirmeye bile
Sen yazdın bu yazıyı yarab silgisi de yalnız senin elinde
Kurtar beni bilinmez karanlıklardan güldür kulunun ağlattığı gönlümü,
Hangi adımı atsam geriye döndürüyorlar yolumdan
Bu hayat yolu nasıl biter adımsız?
Nasıl yaşanır bu hayat nefesi bile anlamsız...
Ne çok dilerdim verdiğin emaneti sana döndürmeyi
Bir gün daha yaşamamayı nasıl dilerdim bilirsin,
Oldur diyende sensin güldür diyende...
Layık değilsem eğer hiçbirine
Hesabım isyanımla artmadan,
Yazgıma daha fazla kırılmadan
Beni benden al Yarabbim...