İyi kalpli sağır adam

[''ARAZ'']

İyi kalpli sağır bir adam, bir gün komşusunun hasta olduğunu öğrenir. Kendi kendine: Komşum hastalanmış, onun ziyaretini yapmam, hal ve hatırını sormam lazım. Ama ben sağır bir adamım, O da hasta sesi çıkmaz. Zaten hastaya malum şeyler sorulur, malum cevaplar alınır. Ben “nasılsın?” diyeceğim, O,” iyiyim teşekkür ederim” diyecek.” Ne yiyorsun?” desem, elbet de bir yemek ismi söyleyecek, ben de” afiyet olsun” derim.” Doktorlardan kim geliyor?” diye sorarsam bir doktor adı verecek, ben de” iyi doktordur” derim, olur biter, diye düşünür ve birkaç gün sonra hastayı ziyarete gider. Başucuna oturur.
— Nasılsın? Diye hal hatır sorar. Hasta inleyerek;
- Ölüyoruuum! Der. Sağır adam;
- Oh, oh çok memnun oldum, çok memnun olduuum! diye karşılık verir, hasta;
- Bu ne demek adam ölümüme memnun oluyorsun diye kızar.
Sağır adam tekrar sorar;
- Ne yiyip ne içiyorsun? Hasta kızgınlıkla;
- ZEHİR, zıkkım! der. Sağır onun bir yemek ismi söylediğini sanarak:
- Afiyet olsun! Afiyet olsunnn!
Diye karşılık verir, hasta büsbütün çileden çıkmıştır. Sağır adam sormaya devam eder;
- Tedavi için doktorlardan kim geliyor? Hasta;
- AZRAİL geliyor… Diye cevap verir. Sağır:
- Oh oh oh, Çok bilgin, çok tecrübeli bir doktor. İnşallah yakında hastalığının çaresini bulur, deyince
Hasta dayanamaz;
- Kahrol!
Diye bağırır. Sağır ise komşuluk hakkını yerine getirdiği için oradan çok memnun ayrılır.
Mesnevi''den