Hz. Ömer [r.a], bir gün Allah Resûlüne [s.a.v] edep içinde,
Ben sizi, nefsim hariç her şeyden çok seviyorum dedi. Resûlullah Efendimiz [s.a.v],
Beni nefsinden de daha fazla sevmedikçe, bu iş tamam olmaz buyurdu.
Hz. Ömer sustu. Allah Resulü [s.a.v] kendisine yöne-lip bir kaç defa şefkatle nazar etti; o esnada kalbine nur ve feyiz akıttı. Hz. Ömer gönlünü yokladı, niyetine baktı, aslında Allah Resûlünü her şeyden çok sevdiğini anladı ve samimi olarak,
Sizi nefsimden de çok seviyorum diye itiraf etti. Resûl-i Kibriya Efendimiz [s.a.v],
İşte şimdi oldu! buyurdu. [Buhârî, Eyman, 3; Ahmed, Müsned, 5/293.]


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
