Anlatmak istediğim karşı dairemde oturan yeğenimden 1 yaş büyük, annesi sabah işe giden akşam dönüş saati belli olmayan 3,5 yaşlarında küçük kız çocuğu. Ufaklığa yan dairelerinde oturan akrabaları bakıyor. Küçük kız istediği zaman tek başına sokağa çıkıyor, bakkala ekmek almaya geliyor. Ha bu arada oturduğumuz yer cadde üstü. Arabalar öyle çok geçiyor ki. Neyse çocuk sokağa terliksiz, bazen apartmanın içinde çıplak bile geziyor.
Ben yeğenimle beraber bakkala iniyorum, işte sohbet falan 15 dakika geçiyor, annesi yada evden birileri 15 dakika sonunda çocuğu aramaya çıkıyorlar. Annesi deseniz başka bir alem, eve geldiğinde ufaklığa bağırmaktan boğazları patlıyor ama yine de bağırıyor. Bilemiyorum bazen site içerisnde arkadaşlar çocukları ile ilgilenemediklerini yada şiddet uyguladıklarını söylüyorlar ya böylesi görülmemişdir herhalde. Böyle sahipsiz çocuklar görünce içim parçalanıyor.Türkiye'de yaşıyoruz diye herşeyi sineyemi çekmeliyiz??
Asıl böyle bir görüş varsa bunu değiştirmek için herşeyi yapmalıyız...
Etrafımızla ilgili olmalıyız...'bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın' zihniyetini kazımalıyız beynimizden...
![]()


LinkBack URL
About LinkBacks




Alıntı
