Cümlelerim daha çok devrilmeye başladı son zamanlarda.
Daha hızlı çöker oldu
kanlı karanlık tozlu Akşamlarına...
Ve daha çabuk tükenmeye başladı sevdalarım,
daha bir donuklaştı bakışlarım.
Daha ağır ilerliyor artık Sensiz her saat,
sonsuz her dakika...
Daha tatlı geliyor içtiğim her kadeh bir öncekinden
Ve daha aydınlanıyor düşüncelerim
biraz daha kirlendikçe bedenim...
Daha kolay geliyor sıkılmak sevdiklerimden
ve bırakmak vazgeçemediklerimi...
Daha derinlere inebiliyorum
artık nefesimi daha uzun tutarken
Ve daha sert vuruyorum dibe,
çığlıklarımı daha az yutarken...
Daha da sessizleşiyorum geçen her günde...
Daha da hissizleşiyorum
her daha çok Sensizleştiğimi fark ettiğimde...
Ve geçen her gün biraz daha az Sen kokuyorum.
Artık yaşamak daha zor
biraz daha kutsanmış her geceyi
ve ölüm biraz daha yakın Bulamadıkça aynalarda
Sende kalan beni, söküp atamadıkça içimden bende bıraktığın Seni...
Artık bilerek bekliyorum her henüz gelmeyişini
Ve daha açık seçik görüyorum gelmemeye daha fazla gecikişini...
Ve daha çok seviyorum Seni, Seni sevmeyi, Seni çok sevmeyi, Seni daha çok sevmeyi.
Daha az insan giriyor hayatıma artık, geçip giden her birinde Senden bir parça bulduğum.
Ama her birinde Senin bir parçan eksikti.
Artık daha çok korkuyorum hırpalamaya başka duraklarda bulduğum gölgeni.
Ve sonunda yatağıma dağıtıp rüyalarıma hapsettim Seni.
Hayalin daha canlı şimdi, dudakların daha ıslak ve gözlerin daha nemli.
Daha dayanılmaz artık Seni Sensiz sevmek.
Ve daha imkânsız cebimde kalan son Seni bozdurmak, ismini tekrar tekrar susmak,
Kokunu her uyanınca unutmak...
Ve ben artık daha pervasız ve Sen daha insafsız...
Ve ben daha yalnız... Sen daha duyarsız.
Ve ben daha umarsız... Daha savunmasız... Daha dermansız.
Ve Sensiz her şey daha tuzsuz tatsız ve her yer daha ıssız daha bucaksız.


LinkBack URL
About LinkBacks




Alıntı
