En DuYGuLu HiKaYeLeR,YaZILaR Ve MeKTuPLaR!!!

[SeRaP]

SEVGİLİSİNDEN AYRILANLAR İÇİN TELAFİ

gel otur yanıma görüyorum ki oda terketti seni... bırak giden gider. aslında bu dünyada gidenin ardından el bile sallamıcaksın...giden kafasına koymuştur gitmeyi..hem hayat ondan ibaret değil ki...sen o olmadan öncede yaşıyordun o olmadan da yaşaya bilirsin...unutma yarınlar bizim için..unuttun mu sen kitap okurkende mutlu oluyordun. sahilde gezerken güneşin batışını izlerken...sen mutlu olmayı bilen bi insansın bırak artık surat asmayı...hem bu iş iki yanı keskin bıcak gibidir...yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yarrgılanırsın...hafifletici sebebler yok..


yarınlar için hayal kurarken bugünüde yaşa..yas tutma dünü düşün ondan önce yaşadığın günleri o yokken geçirdiğin zamanı nasıl güldüğünü düşün...hayat herzaman istedikleeirni vermiyor...artık yalnışlar dahada tutulur oldu...artık insanlar yalnış yapmak için yarış yapıyorlar birbirleriyle...anla artık yalnışlar ve doğrular yer değiştirdi....sil gözünün yaşını...bak gitti... ama hala dünya senin için dönmesini durdurmadı durdurmayacak...unutma ders olsun sana...birini severken şunu hatırla sevgini hak edene ver umudunu yarınlarla paylaşş.....bırak kutuplarda yaşamayı...bak burda güneşin meyveleri var....



ne demiştik seninle ne olursa olsun gülemek var ....sen inatcı insansındır...gel acılarımıza inat hayata inat ucurumun kenarında büyüyen körpe çiçeğe inat gülmeye devam edelim....dünü düşünürken yarını hayal ederken bugünüde yaşayalım..bak hala onu düşünüyorsun ona veremediklerini düşünüyosun ya verdiğin bunlar bi hiçmiydi. sen en değerli şeyini verdin sevgini verdin dağları delen ferhadın aşkını verdin leylası için dliren mecnun sevdasını verdin...ne aldın karşılığında koca bir hiç haydi kalk...sokalarda dolaş yeni yüzler tanı ...isimsiz sokaklarda yarınlarını ara....tarifi olmayan adreslere git ve onu unutmadan dönme yasını bırakmadan dönme...unutma yarınlar senin iiçin hep var olucak dünü unutursan tabiki.........................

[SeRaP]

Kadin her sabah oldugu gibi o günde beyaz degnegi ve el yordami ile otobüse binmisti.
Soför : -Soldan üçüncü sira bos hanimefendi, dedi.
Kadin 32 yasinda güzel bir bayandi ve esi oldukça yakisikli bir hava subayi idi. Bundan birkaç ay önce yanlis bir teshis sonucu gerçeklestirilen ameliyatla gözlerini kaybetmisti genç kadin ve asla göremeyecekti.
Kocasi ameliyattan sonra aci gerçegi ögrenince yikilmis ve kendi kendine bir söz vermisti. Asla karisini yalniz birakmayacak, ona sonuna kadar destek olacak, kendi ayaklari üzerinde durana kadar cesaret verecekti.
Günler geçiyordu. Kadin her geçen gün kendini daha kötü hissediyor, çok sevdigi kocasina yük oldugunu düsünüyordu. Esinin bu içine kapanik,karamsar hali kocayi çok üzüyordu. Bir an önce bir seyler yapmasi gerekiyordu, karisi günden güne kendi içine kapanik dünyasinda kayboluyordu.
Bütün gün düsündü koca nasil yardim edebilirim güzeller güzeli esime. Birden aklina esinin eski isi geldi. Geri dönmesini isteyecekti. Ama bunu ona nasil söyleyecekti, çünkü artik çok kirilgan ve nesesizdi. Bütün cesaretini toplayarak aksam karisina konuyu asti.
Karisi dehsetle gözlerini asti. - Ben bunu nasil yaparim ben körüm, diye bagirdi.
Kocasi ona destek olacagini her sabah ise onu kendisinin birakacagini ve aksam alacagini ve ona çok güvendigini söyledi. Çünkü esini taniyordu ve bunu basarabilecegini biliyordu.
Kadin büyük bir umutsuzlukla kabul etti çünkü esini çok seviyordu ve onu kirmak istemiyordu.
Her sabah esini isine birakiyor ve aksamlari aliyordu fedakar koca. Günler böyle ilerledi karisi eskisinden biraz daha iyiydi. Fakat kocasi daha fazlasini istiyordu , kendisine söz vermisti sonuna kadar gidecekti.
Aksam karisina: - Artik ise kendin gidip gelmelisin, dedi,. Kadin sasirmisti. Bunu asla yapamayacagini söyledi. Kocasi israr edince onu yine kiramadi ve bütün cesaretini topladi bunu kendisi de istiyordu ama o kadar güveni yoktu.
Sabahlari kadin artik otobüs duragina kendisi gidiyor, otobüsüne biniyor ve otobüsten inerek isine gidebiliyordu ..
Günler günleri kovaladi hiçbir problem yoktu. Yine bir gün otobüse binerken, soför :
- 'Sizi kiskaniyorum, hanimefendi' dedi.
Kadin kendisine söylenip söylenmedigini anlayamadan, neden , diye sordu.
Soför, - Çünkü her sabah sizin arkanizdan bir hava subayi genç adam otobüse biniyor ve bütün yol boyunca sevgi ile size bakiyor, otobüsten indikten sonra yesil isikta yolun karsisina geçmenizi bekliyor siz binaya girdikten sonra arkanizdan öpücük yollayip size her gün sevgiyle el salliyor , dedi."

[SeRaP]

ey sevgili duy seesimi...yoksa!!!


Yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesi vardı avuçlarımda o gece... Hayallerim gözümün önünde dans etti...Düşlerimdi gökyüzünden bana göz kırpan, yıldızlar değil; yalnızlığımda...Oysa aşk iki kişilikti...

Çayım vardı; bir kupa elimde, diğer elimde ise o gece yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesi... Çiseleyen yağmur bile ürpertemedi bedenimi; hayalin gibi... Bense yalnızdım; yokluğunda... Sadece yalnızdım işte bu aşkta, oysa aşk iki kişilikti...

Denizin dalgalarımıydı azan; içimde ki volkanlar misali... Oysa içim azdıkca, sustu dudaklarım... Ben sustum, bulutlar haykırdı isyanımı... Şimşekler vardı yüreğimde ürkütücü!.. Korkutan... Sadece ben duydum, ben hissetim içimdeki yalnızlığın sesini... Dudaklarım suskun, gözlerimde yaş... Sen ise sadece yoktun!.. Sadece yok!!! Oysa ölümdü tek başına yaşanan, aşk iki kişilikti...

Gökyüzü bir kızardı, bir kapkara oldu saçların gibi... Bak, o bile seni hatırlattı bana, gözlerinin karası gibi... Gözlerin gibi öfkeliydi yıldırımlar o gece... Yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesiydi elimdeki, elimde hayallerim bile yitmişti... Umutlarımdı yanımda olan nicedir, hayallerim ve düşlerim... Ne zaman terk ettiler beni, hiç bilemedim... Sense sadece yoktun, SADECE YOK!!!... Oysa, yalnızlıktı tek başına yaşanan, aşk iki kişilikti...

Ellerimdeki yağmur tanesini bıraktım denize, özgürlüğüne kavuşsun diye... Büyüdü, büyüdü deniz oldu... Sonra deniz büyüdü büyüdü okyanus oldu... Okyanuslar geçilmez, dağları aşılmazdı ve kırılmış kalbim bir düşman gibi seni andı... Sense sadece yoktun... Sadece yok!!!

Bıraktım kalan son hayallerimi de özgürce gökyüzüne... Özgürce döndüler önce başımın üstünde sonra uçtular semaya... Bir öpücük kondurdum her birine, kokumu sana taşısınlar diye... Duydun mu?

Sen ise sadece yoktun bu aşkta, sadece yok...Bense, iki kişilik yaşadım bu aşkı, yorgun bir kambur gibi üzerimde, BİR BASIMA KATRAN GECELERDE!.. Senden kalan son hatıraydı, yüreğimdeki AŞKIM; onu da semaya bıraktım... ÖZGÜRCE! Geriye kalan sadece CAN kırıkları!..

HANİ, ÖLÜMDÜ BİR BAŞINA YAŞANAN, AŞK İKİ KİŞİLİKTİ???
yalanmıydı

[SeRaP]

Bir aşk hikayesi
İlk görüşte aşk değildi benimki. Ama O'nunla tanıştığım ilk gün başımın döndüğünü itiraf etmeliyim. Galiba biraz da ayaklarım yerden kesildi.
Benimki paylaştıkça büyüyen bir aşktı. İlk günlerde seyrek buluşmalarımızda çok da önemsemedim O'nu. Çok genç olmamın getirdiği umarsızlıkla biraraya geldik. O ilk günlerde, 'Olsa da olur, olmasa da' gibiydi duygularım. Varlığı, hayatımda çok fazla yer kaplamıyordu.
Sevincimde, kederimde, coşkumda, heyecanımda, başarılarımda, başarısızlıklarımda, yalnızlıklarımda hep benimle oluşu büyüttü bu aşkı. O'nu kendime yakın buldukça daha çok sevdim. Sevdikçe alıştım. Alıştıkça bağlandım. Bağlandıkça tutuldum. Tutuldukça aşkım 'marazi'leşti. Ne onunla ne onsuz cinsinden bir aşktı bu.
En büyük kavgalarımı O'nunla yaptım. Pek çok kez terketmeyi denedim ama beceremedim. Med-cezirlerimde, sessizce benim O'na dönüşümü bekledi yıllar boyunca. Ve hep dönen ben oldum...
En büyük coşkularıma O'nu ortak ettim. Sevgimi, O'nu yanımdan hiç ayırmamakla gösterdim ama O, sessizliği ve sakinliğine rağmen hep 'aldatan' taraf oldu. Bense masum bakışlı sokak köpeği örneği 'sadık' olan taraf.
Yaşattığı sıkıntılara, acılara rağmen 'affeden' hep ben oldum. 'Hainlik' ise O'nun hanesine yazıldı.
Ama artık bitti bu 'köle' durumu!.
Artık kendimi O'ndan daha fazla önemsemeyi öğrendim. Yıllar sonra bile olsa.
Ben severek terketmenin dayanılmaz hüznüne rağmen, sevgilimi terkettim!
O'nun bana son ihanetini öğrendiğimde, kendimi bir hastanenin acil servisinde burnuma oksijen borusu takılıyken bulduğumda verdim kararımı.
O anda! Üstelik kendime acıyarak!
Bana verdiği tüm zararları bile bile sevdiğim için kendimden nefret ederek verdim kararımı!
İlk kez bu kadar güçlü ve kararlıyım O'nu terketme konusunda.
Biliyorum çok büyük yalnızlık ve boşluk yaşayacağım.
Kimi zaman O'nun kokusunu özleyeceğim deli gibi.
Belki gizlice O'nun bulunduğu ortamlarda kokusunu içime çekeceğim derin derin. Belki yeniden dönmeyi geçireceğim aklımdan.
Belki de gizlice, kaçamak kısa buluşmalar yapacağım.
Ama son ihanetini hatırlayınca, tekrar nefret edeceğim O'ndan.

[SeRaP]

Aşkta Yarin Yoktur ...
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler,beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...

Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere,derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın,hem de ortasında. Hindistan´da Ganj Nehri´nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... New York´ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili,kanımıza karısan ilkel acı, O yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan... Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil,yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, Dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri,o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, İnsanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp,içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...

Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya... İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır... Bazen denizler,kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, Oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara... Bir insanin yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...İşte simdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp,soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, Yenilgimizi, umutsuzluğumuzu... Birazdan sabah olacak... Para, tarifeler, beklentiler, randevular,taksitler, is, anneler ve korkular başlayacak... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım... Hadi güne hazırlan. Yasadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve O ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek... Hadi, oyalanma birazdan yarin olacak... Aşkta yarin yoktur sevgili...
cezmi ersöz

[SeRaP]

Genç Kız, Delikanlıya Sorar;
-arama yaptm, sanırım daha önce yayınlanmamış...-

Genç kız delikanlıya sorar:
"Benden hoslanıyor musun?"
-Çocuk hayır diye cevap verir.

Kız sorar: "Beni sevimli buluyor musun?"
-Çocuk hayır diye cevap verir.

Kız sorar: "Kalbinde yerim var mi?"
-Çocuk hayır diye cevap verir.
(delimi ne bu çocuk ya...)

Kız sorar:"Peki gidersem benim için ağlar misin?"
Çocuk hayır diye cevap verir.

Kız üzgün gitmek üzere arkasını döner.

Çocuk onu kollarına, alır ve;
"Ben senden hoslanmıorum, seni seviyorum.
Seni sevimli değil bas döndürücü buluyorum.
Kalbimde sana yer yok, benim kalbim sensin
ve senin arkandan ağlamam, senin için olurum der.


ya.... öle işte (:

[SeRaP]

Ruhum tümüyle sana ait...
Hayallerim o kadar zamandır mutluluğum oldu ki benim! gecenin ve uykunun tatlı yalanları dışında ne vardı ki elimde? çektiğim acı uyumama izin verdiğinde,geceler hayatımın tek mutlu bölümüydü gerçekten.mutuzluklarımın bizzat bu masumiyet tarafından yatıştırıldığını hissettim....
günlerimin büyük bir keder ve yalnızlık içinde geçtiği,yüreğimdeki tüm sevinçler,hayallerimde yer alıyordu sanki..rüyalarımda hep seni görüyordum ve acı veren hatıralar ara sıra bulanık bir halde bu güzel rüyalara karıştığında hiç olmazsa sen oradaydın ve hayalinin büyüsü herşeyin üstünü örtüyordu....
bana öyle geliyor ki acılarıma şahit oluyor,üzüntülerim için beni teslli ediyordun ve bu sevgili rüyalar sırasında,senin tarafından teselli edilme mutluluğunu borçlu olduğun acılara nasıl da şükrediyorum!!!!!!!!
ruhum tümüyle sana ait............

[SeRaP]

Kapama Gözlerini


Çocukken geceleri yıldızlara bakardım... Başımı gökyüzüne kaldırır heyecanla
yıldızları sayardım; kaçında aşk vardı, kaçından böyle görünürdü gökyüzü,
kaçında denizler bu kadar güzel ve kaçında aşk maviydi...

Yıllar sonra senin gözlerinde gördüm yıldızları... Gözlerinde o çocukluk
heyecanımı yaşadım yeniden. Mavi denizleri, mavi gökyüzünü, mavi aşkı gördüm...
Belki de onun için sen gözlerini kapattığında sönüyor yıldızlarım...

Gözlerinden bir yol çizdim kendime, yıldızlara tutunarak ulaştım aşka... Aşk
maviydi; gözlerinde aşka bulandım... Şimdi belki de bu yüzden; gözlerini
kapadığında yolumu kaybedişim...

Şiirler okurdum gökyüzüne bakarak; nefesimden cam buğulanırdı... Adımı yazardım
o şiirli buğuya, yanında bir boşluk bırakarak... Sonra yanına eklenecek mavi
aşkımı hayal ederdim saatlerce... Şöyle olmalı, böyle bakmalı, böyle
konuşmalı...

Şimdilerde gözlerine bakarak şiirler okuyorum içimden, sen duymuyorsun...
Gözlerinin buğusuna adımı yazıyorum, yanına da mavi aşkımı; yani seni... Kapasan
gözlerini, buğusu silinecek, adım silinecek gözlerinden, aşk silinecek...

Bir şiir okuyorum soğuk cama yaslanıp;

“Yokluğun cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum kapama gözlerini” diye biten...

Şimdi gözlerini kaparsan; gözlerindeki yıldızlar sönecek...
Şimdi gözlerini kaparsan; maviler çok üşüyecek...

[SeRaP]

Sen Benim Mucizemdin..

Sana dokunmak bir mucizeydi, seninle olmaksa bir mucizeyle yaşamak.

Gün geceye döndüğünde seninle olmak öyle güzel ki. Bütün bir gece seninle aynı havayı solumak, dinlediğim şarkılarda seni bulmak. Gündüzümde insanlar, mücadele, kavgalar, çirkinlikler var belki ama gecemde sadece sen ve ben. Belki bu yüzden geceyi sevişim. Sadece sana ait gecelerim, tıpkı kalbim gibi.

Dün gece yine uzandı elim telefondaki tuşlara. “Aradığınız numara kullanılmamaktadır” Gülümsedim ve iletilemeyeceğini bile bile defalarca mesaj gönderdim. Her “iletilemedi” raporunda sanki “Buda geçecek. Geçecek değil mi Can’ım?” cevabını okudum.

Aradım seni. “Ulaşılmaz” olduğunu bile bile aradım seni. “Ulaşılır” olsaydın keşke. Keşke biraz daha çok gülebilseydik yaşamın bize yaptıklarına. Keşke “Sen” yine yanımda olabilseydin. Keşke şu iç çekmeler olmasaydı. Acı olmasaydı keşke. Keşke. Keşke. “Keşke” kelimesini bilmese, öğrenmeseydik.

Hayata tek bağımdı aşkın. Gelirdim yanına sokulurdum. Tüm dertlerden , kederlerden uzaklaşırdım gözbebeklerinde kendimi gördüğümde. Nerden bilebilirdim ki bir gün o gözlerde kaybolacağımı. Umutlarımın, hayallerimin, sevgimin, beklentilerimin, inançlarımın yok olacağını. Nerden bilebilirdim ki; o seyretmeye doyamadığım gözlerinde ölümün beni beklediğini.

Oysa ben ayrılığı hiç düşünmezdim. Aklıma gelmezdi sensiz sabahlamak. Sen varken fark etmezdim mevsimlerin döndüğünü. Meğer ellerime kar yağabilir, gözlerime bulutlar değebilirmiş. Sen benim mucizemdin. İşte o mucizeye dokunmak, aslında seni sonsuza dek kaybetmekmiş. Bunu da öğrendim.

Aradım seni Can’ım. Ulaşılmaz olduğunu bile bile aradım. Seni henüz özlemiş de değilim, yanlış anlama beni. Ne zaman özlerim bilmiyorum. Hâlâ benimlesin ve hâlâ gecelerim senin; tıpkı kalbim gibi..

[SeRaP]

Aşk Hep Benimle Ya Sen???


Merhaba demek isterdim ama sana doğru kurduğum tüm cümlelerin en sonundayım artık.Hoşçakal demekse ölümün belki de bendeki diğer adı...
Kaybetmekle kazanmak sanal bir elmanın iki yarısı gibi. Bazen kaybettiğin oranda kazanır , bazende kazandığın aslında hiç senin olmamıştır..
Sen benim kazanma umudumu hiç kaybetmediğim ama hiç kazanılmamış diğer yarımsın.
Ve bu gece son kez seni kaybetmeye geldim sevgili...

Hayalini ruhuma işlercesine , gözlerim gözlerine son kez bakacak. İçimdeki sana dair son umudu da yine senin yanında , yine kendi yüreğimle kıracağım bu gece. Dilimden , yüreğimden , hatta kalemimden ilk defa sevda sözleri dökülmeyecek sevgili.
Yüreğimle , duygularımla sana doğru yürüyemediğim bu yolda ilk defa kendime , ilk defa aklıma yürüyeceğim bu gece.
Evet bu gece hiç olmadığım kadar senin , hiç olmadığım kadar seninleyim.Son kez tutacak ellerim ellerini ve ilk kez soğuklar göndereceğim sıcaklığına...
Evet , evet sevgili sana dair ne varsa bende ...Bu gece son...
Benden sonra sen hiç olmayacaksın.benden sana hiçbir şey bırakmayacağım. Geri alacağım sana verdiğim sevgiyi ve maviyi. Sana sadece korkuların , karanlıklar ve yapış yapış bir yalnızlık kalacak sevgili..Yıllar geçse de kurtulamayacaksın arda kalanlardan. Çünkü bir daha kimse sevmeyecek seni ben gibi...
Senden sonra ben...Yüreğimdeki sevginin aydınlığıyla ya yalnızlığa yada sonsuzluğa yürüyeceğim.Ben asla senin olmayacağım ama sen daima benim kalacaksın sevgili...

Evet sevgili , bu gece ya ben sonuna kadar seninim , ya sen sonsuza kadar benimsin...