Ömrümün en uzun yolculuğuna çıktım seninle..Seni sarsmadan götürürken o meçhul yere ağlamadım..Sen görme diye ağlamadım..Sen kızma diye ağlamadım.
Yükselen dua seslerini duydum ağlamadım.
Üstüne dokuz tahta koydular ağlamadım.
Seni orada tek başına bırakıp çıktılar ağlamadım.
Üstüne toprak serptiler ağlamadım.
Başına toplanıp bağırdılar ağlamadım.
Gülleri koydular üstüne sen çok seversin diye ben yine ağlamadım.
Ama canım o bembeyaz çarşaftan yırtığım parçaya kefen dediler ya bak işte o zaman tutamadım kendimi ve ağladım..
harika bi çalışma olmuş....emeğe saygı yüreğe sağlık![]()
![]()


LinkBack URL
About LinkBacks





Alıntı
